Pencerelerde neden ağladığımı,
Daha kimseye söylemedim.
Gökyüzünü doldurunca,
Kuşlar çığlık çığlığa,
İçim içime sığmadı,
Nedendir bilemedim.
Acıların sonsuzluğunu tattı yüreğim.
Gökyüzünün mavisiyle bile,
Kendime gelemedim...
Gecelerin yüreğimde başlattığı yangını,
Senelerdir söndüremedim.
