Asıl Sevgili

[Özgü®]

Asıl Sevgili

Anne sevgisini düşündüm şöyle,
Bütün mahlukatta annelik öyle.
Ölümüne sevgi, böylesi sevdâ,
Rahmet deryasından, vermiştir Mevlâ.

En vahşî mahlûkta, beliren sevgi,
Yavrusu önünde, çöktürür belki.
Peki bu sevginin, hikmeti neydi;
O bilir-Sâhibi, asıl Sevgili.

İçimdeki Sevgiliyi sordular,
Bir fincan kahvenin, kırk yıl hatrı var.
Senin ikramların, mısrâ’ya sığmaz,
Ey Rabbim! Bu kulun, Sana minnettar.

Bunca taamların, bunca rızıklar,
Her bir nimetinde, pek çok mesaj var.
Hep rahmet merhamet, hatırlatırlar,
Bu sonsuz sevgiye, Yâ Rabb! şükranlar.

Sen beni sevdin ki, insan yarattın,
Hilkatte en üstün, şan şeref kattın.
Bu iylik- bu lütuf, onca nimetin,
Hangi sevgi bundan, üstünki Rabbim..

Senin her sevdiğin, baş Tacımızdır,
Seni hoşnûd etmek, amacımızdır.
Çünkü senin sevgin, ilacımızdır,
Rabbim içimize, Sevgini yazdır.

Habîb’i Edîb’in, Resûl-ü Zî’şân, (sav)
Gönül Sultanımız, biliyor cihân.
O, Senin sevdiğin, en Şanlı İnsan,
Sevdiğin uğruna, fedâ olsun cân.

O, bize düşkündü, Senden ötürü,
Sana yalvarmıştı, dökmüştü teri.
Yâ Rabb! olsun ki, O’nun hatırı,(sav)
Şefaat izni ver, alsın bizleri.

Seni çok sevmemin sebepleri var,
Hem insan yarattın, ve hem Müslüman.
Bu bir ayrıcalık, seçkin bir imkân,
Sevginden bir lâhza, uzak kalamam.

Müslüman anadan, babadan doğdum,
Cennet bir ülkede, adını duydum.
Ezan sesleriyle, her an mutluyum,
Nasıl âşık olmaz, Sana bu kulun.

Ya Rabbi! Sevdiğin, kullardan eyle,
Sevginle zikreden, dillerden eyle,
Aşkınla açılmış, ellerden eyle,
Resûlüne Salâvat, getiren eyle.

Sallü alâ Resûlüna Muhammed
Allahümme salli alâ Muhammed