Karanlığın Metresi

[OguzHan]

Soyunarak en masum geceye
bir solukluk canım.
cephanelikyüreğim
gidenin ardında bırakdığı sessizlik
geceyi yırtan bir çığlığın gözleriyle bakıyordum
Şuursuzca
kadın gibi ağlıyor
ağladığını
dahi
hissetmiyor
ruhum göçüyor
Çoktan öldürdüm imkansızlıklar içinde ki dönme ihtimalini …
kaldırımlarda yosmaların yüksek topuk sesleri
gecenin kanı bulaşır yanaklarıma



belirsiz
kederli
cehaletindeki ukhalalık
asaletli ruh izi
elimde zıkkım kadehde
tut ki ihanet
bir suç – gibi”
acır mı canım
sen
yoksun!