Merhaba Anne , AğLadığımı Kimse Duymasın..!

[SoN_KuRSuN]

[SoN_KuRSuN]

Anneciğim!
Evlatlar vardır başarılarını, zaferlerini yazarlar...
Sana yazacak bir başarım, bir ödülüm yok anne.
Keşke olsaydı da, seni sevindirebilseydim.
Keşke, benim de anneme yazacak, anlatacak başarılarım olsaydı.
Ama yok anne...

Sevdiğin, okşadığın saçlarıma aklar düştü anne.
İlk evvel saçlarım hayat mücadelesinde yenildi.
Düşmanlarım hep benden güçlü oldu anne.
Onların tahta kılıçları benim çelikten kılıcımı paramparça etti.
Onlar beni yenmek için ne senaryolar yazdı, ne iftiralar attılar.
Ben, ‘masumum’ bile diyemedim.
Düşmanlarıma hep yenildim anne.

Ve ne yazık ki, dostlarıma da... Dostlarım da beni hep yendi...
Ben onları dost bilirken onlar beni meydanlarda tuş ettiler.
Arkamda hep bir hançer yarası oldu anne.
Senin anlayacağın, dostlarım beni düşmanlarımdan daha beter etti!
Kahkahayı unuttum, tebessümle dost oldum.
Yüzümde acı bir tebessüm var şimdi.
Bahtıma yenildim anne!

Çocukluk yıllarımın özlemiyle seni aradım anne...
Senden daha şefkatlisini,
daha merhametlisini bulamayacağımı bilerek...
Her şey küçükken güzelmiş anne.
Şimdi büyüdüm ve yenilmeyi öğrendim anne.

Gülü çok sevdim, hele alını, pembesini...
Bahtıma hep beyazı düştü anne...
O çok sevdiğim güllerin, dikenlerine yenildim anne...
Açlığa-tokluğa, hastalığa-sağlığa, dosta-düşmana...
Hepsine ama hepsine yenildim...

Senin anlayacağın hayata yenildim anne...
Yenildim...




Farkındamısın?
Anneciğim bilmem farkında mısın?
Söylenmemiş en mübarek en aziz
Duygularla çepeçevre çaresiz..
Sana bağlandığımın farkında mısın?
Seni sevdiğimin FARKINDA MISIN?
[Üye Olmadan Linkleri Göremessin! Üye Olmak İçin Tıkla...]

[SoN_KuRSuN]

Merhamet sende saklı sevgi layık şanına
Huzuru buluyorum yaklaşınca yanına
Can koyarsın insanın damarında kanına
Samimi duygularla olur arkadaş anne

Senin yerini tutmaz dünyada hiçbir varlık
Sana duyduğum hürmet yüreğimde nazarlık
Seni üzen insanı kabul etmez mezarlık
Senin rızanı alan oluyor bir hoş anne

“Ana gibi yar olmaz”demiş büyüklerimiz
Seni mutlu etmektir bütün emeklerimiz
Hakkını ödemezsek cehennemdir yerimiz
Çırpınıp ağlamamız elbetteki boş anne

Ana her yaşta ana o baştaki tacımız
El vurup okşadıkça hemen geçer acımız
Ekmeğimiz.havamız,suyumuz,ilacımız
İyi ve kötü günde en güzel sırdaş anne

Kalplerimiz buluşur günün her saatında
Ben cennete talibim ayağının altında
Mahcup olmak istemem ALLAH’ımın katında
Rızayı kazanmaktır verdiğim uğraş anne

Kokuların geliyor cennet bahçelerinden
Doya doya öpeyim o güzel ellerinden
Dua et kurtulayım beterin beterinden
Yoksa perişan eder “ilahi ateş”anne

Anlatamadım seni kelimeler yetmiyor
Seni ihmal edince sıkıntılar bitmiyor
Bir türlü musibetler başımızdan gitmiyor
Bana duanla güç ver imdada yetiş anne

Can anne,canan anne,yol anne,yoldaş anne
Göz anne,sevgi anne,yürek anne,baş anne
Nur anne,sevda anne,hayat anne,aş anne
Dilerim ALLAH’tan ol meleklere eş anne....

[SoN_KuRSuN]

Her giden bir parcami götürdü benden
Kimi gülüslerimi caldi
Kimi en güzel cocuk yanimi
Kimi acilari cörekledi sol yanima
Kimi aglatti doyasiya
Ama her giden birseyler ögretti bana


Anne ögrendim ,kahrolsam da
Her gidenin arkasindan aglamamayi
Her veda sonrasi yikilmamayi
Bütün gelenlerin aslinda,gitmek icin geldigini
Kim olursa olsun,herkesin cekip gidebilecegini
Ha bir de
Geceleri uykusuzlugu,sabahlari mahmurlugu
Agladim,haykirdim ama ögrendim anne


Simdi herseyi biliyorum anne
Ama hep bir yanim eksik
Hüzün var gözlerimde
Cogaliyor nebze nebze
Tut ellerimi anne,yoksa düsecegim
Kaybolacagim bu deli karanlikta
Beni ne olur bir daha yalniz birakma
Sensizligi yasayarak ögrenmek istemiyorum asla

[SoN_KuRSuN]

[SoN_KuRSuN]

[SoN_KuRSuN]

[SoN_KuRSuN]

Sana şiirler yazmıyacağam
Şarkıya da sesim gitmez bilirsin
Kıyamam ki koparam dalından
Yediverenleri...gülleri...
Yok mu ola onlarında
Tomurcuğu bebesi?
Onlarda ana degilmi ki?
Yapamam ana
Hem hangi gül anlatır seni?

Millet kapış kapış kapışi
Sankim seferberliktir
Küpleri doldiri kapital emmim
Bilmiler...anlamiler...
Ne parfüm kalmıştır raflarda
Ne öce ne boya
E bilim ki sen anlamisin
Bilim ki bilmisin adını bile
Bende bilmim ana
Vallah bilmim...

Kat Kat espaplar ali, elin oğli
Zencirli tokalı her bişe işte
Ele incik boncuk alilar ki sorma
Altın bilem anam altın bilem
Anam sen onları da bilmisin
Heç olmadı ki
Bende bilmim ana
Billah bilmim...

Ana kurban küsmeyesin?
Evladım bele edi ki bişe mi almıya, demiyesin?
Etme kurbanın olam
Etme kadan alam
Hem yoktur param bilisin
Doğruya doğru...
Sana şimdi yalan diyem?
Ama buluram be anam buluram
Hemi vallah hemi billah buluram
Alıram da...?
Hemi de bulmuşum
Dün bizim gavurun birinden
Ar haya üç beş kuruş almışım
Almışım da...?

İnan anam
Allah inandıra seni ki
Ele dolaşmışam ele dolaşmışam
Sankim katran özü inmiştir topuğuma
Bakmışam bakmışam
Eli boş dönmüşem
Niye mi deyisin?

Bu evlat xersizdir sanirsin?
Degil anam degil
Vallah ele degil
Ele anlamışım ki
Sana yetmemiştir anam
Etmemiştir degerin
Ele yanından bile geçmemiştir
Ne espap ne altın ne başka bişe...

Benim anam ki asırlık çınar
Kölgesinde binleri sıtar eden
Benim anam ki alnında onurun dağları
Gözlerinde ağıt ağıt tarihim
Ellerinde destan yazar nasırlar!

Sesinde zılgıtı memleketimin
Acıya / kana / soysuzluğa!
Dilinde bahar koxar türkülerim
Barışa / kardeşliğe / insanlığa!
Ben nasıl edem sana bunu ana?
Degil midir haksızlığın böyügü?
Asıl o vakit,
Xersiz evlat olmaz mıyam?

Yok ana kurban
Bağışlıyasan bu bemıradı
Gönül koymuyasan
Bak ne getirmişim sana
Hani ki emzirmişsin ak südünle?
Hani ki
Arı / namusu, hakkı / helali akıtmışsan
Damla damla kursağıma?
Şeref demişsen ya?
Ne olursan ol,
Evvel insan ol demişsen ya?
O bedenin solundan
Bir yürek almışam avcuma ki...
Dağlarınca büyük memleketimin
Nehirlerince berrak
Güneşince azad
Sana gelmişem
Sana getirmişem!

[SoN_KuRSuN]

Anne!!

Aç kapıyı anne.
Bak ben geldim.
Seni çok özledim.
Kucakla.öp.okşa beni
Yine çocukluğumda ki gibi.
Hadi anne...
Tanımadın mı beni?
Haklısın; .ben büyüdüm.
Ellerim,gözlerim kocaman.

Sevginle büyüyen yüreğim koskocaman.
Ne sevdalar sığdırdım ben ona,
Senin sevdan inan bambaşka.
Ben hiç değişemedim ki
Ben hiç büyüyemedim anne.
Yine o eski küçüğünüm.
Kapıyı aç bir bak
Sadece değişen saçlarımdaki ak.

Aç kapıyı aç anne! ..
Bak yine akşam oldu.
Bu baykuş sesi de ne?
Ürperiyorum,korkuyorum.
Yalnızım anne çok yalnız.
Dışarıda kar yağıyor.
Dışarısı kar,ayaz...

Üşüyorum anne üşüyorum.
Sar,sarmala al koynuna...
Yine eskisi gibi anne.

Aç gözlerini.
Hadi uyan.
Ben geldim anne ben...
Yediveren güllerle
Kırmızı karanfiller getirdim...
Anne...
Lütfen anne.
Oyuncaklarım nerde?
Oynayalım hadi seninle.

Hadi anne hadi...
Kalk hadi...
Şaka yapma.
Kalk! ..Kalk! ..Kalk! ..

Anne! ..
Yoksa? ..Yoksa? ..
Annee! ..
Anneeeeeeeeeeee! ..
Anneeeeeeeeeeee! ..
[Üye Olmadan Linkleri Göremessin! Üye Olmak İçin Tıkla...]

[SoN_KuRSuN]

Gurbetin bir kösesinde
Hasret sana yetti anne
Anlatilmaz dert icinde
Bir gün daha bitti anne

Ne gelen oldu ne giden
Ne halimi sual eden
Yanlizliklar icinde ben
Bu bayramda bitti anne
Hasret sana yetti anne

Anne,anne,anne,anne
Bu bayramda bitti Anne

Her gün böyle Derbederim
Ümitlerim bitti anne
Paramparca olmus dünyam
Ne hallere düstüm anne

ona bağırırsınız, çemkirirsiniz; bilerek canını yakarsınız – o yine ordadır.
mutlusunuzdur, gider öpersiniz ya da sinirleriniz bozulmuştur, terslersiniz – o yine ordadır.
hani o yere göğe sığdıramadığınız denyo için tartıştığınız zamanlarda, “sanane, karışma bana !” diye ısırdığınızda ve birkaç ay sonra o denyo, denyoluğunu yapıp, kayıplara karıştığında – yine “kimse için üzülme, sen benim canımsın” diyen de odur.

size başka hiçkimsenin veremeyeceğini vermiş olan; genlerini paylaşmış olandır.
açık kahve gözlerinizde, uzun kirpiklerinizde, damarlı ellerinizde yaşar.
fobilerinizde, evhamınızda, kırılganlığınızda onun izlerini görürsünüz.

bir de yokluğu vardır ki, düşüncesi bile çıldırtıcıdır.
tek bir tesellisi vardır: aynı solucanların, kurtların, larvaların; aynı hiçliğin yolcusu olmak.