Sensiz Ömrümün Takviminden

[DeRyAa]

Özledim´ diyordun ya iki dudağının arasında öğüterek kelimeleri..


Oysa nefesinle beraber yüzüme vuran her harf,her hece,her kelime hazanı yaşatıyor tüm duygularıma..Yaprak misali tel tel dökülüyor yere,üstüne basılıp çiğnenmek için.."





"Dudak kıvrımından süzülen tebessümünle "seviyorum seni" diyordun ya bana..Oysa yüreğimi okşayan o gülüşün kanatıyordu tüm kalbimdeki "SEN" i..Kör bir hançerin soğuk yüzünden dökülüyor yere damla damla,silinip atılmak için.."





"Ve diyordun ya bana "Gözlerine baktığımda Aşk'ı görüyorum"..Oysa yaydan çıkan bakışın ok gibi saplanıyordu Düşlerime..Düş'ümden uyanmamak için çırpınan gecelerime yağmurlar yağıyor çisil çisil..Biliyorum,Şemsiyemi açtığımda dinecek üstüme yağan kokun.Perperişan olmuş Hayallerim; Asılı kaldığı yerden devam edecek yeni bir sabahla."





SesLeniyorum sana, ßeLki de acıtıyorum..



Duyuyor musun?




ßoğazımda düğümLenen onca sözü azad ettim..



Aç avuçLarını..



İster yakaLa yüzüne çarp ßin pişmanlıkla..



İster bırak döküLsün yere,bas gitsin..



Ya da Ez,bitsin..





"Ben ki; tüm yoLLarımı sana meyLetmiştim, adına çıkmaz sokak demiştim..Girdiğimde Yüreğine, bir daha dönüşü oLmasın istemiştim..ßen ki senin için aklımdan geçenleri;Yüreğime ilmik ilmik işlemiştim.." "Sana geLiRken adımLarım ..NasıL da yanıyordu yanakLarım ve nasıL da sızLıyordu eLLerim..ßir de ßakamadığın qözlerim..NasıL da paRLıyordu ayı kıskandırarak.."









Ve $imdi;






ELini son defa koy şakağına..



Daya ßaşını dizLerine,yasLan soğuk duvara..




BiL ki;



Unutmak için,Seni son kez özLüyorum..





Kan Kusuyorum Şimdi
Soğuk bir şubat gecesi sözlerin,
Ayazın içime işliyor.
Hayatın güzelliğine dair bütün söylenenleri geçiriyorum aklımdan.
Can babadan başlıyorum,
Nazım ustadan dizeler okuyorum kendime.
Hayata rağmen olmuyor,
Isınamıyorum sensizliğe

Yorganı çekip başıma
Nefes almadan durmayı deniyorum
Korkamıyorum artık
Farzet ki ölüsün diyorum kendime
Farzedemiyorum
Konuşamıyorum
Yazamıyorum
Kaçıyorum, onu da başaramıyorum
Bütün kaçışlarım iki kelimenin sonunda tıkanıyor
Seni seviyorum

Hayata adanmış bütün kavramlardan nefret ediyorum
Hiç olmak istiyorum..
Hatta daha da ötesi anarşist olsun ruhum
Her şeyi reddetsin
Öncesini ve sonrasını
Tarihi ve felsefeyi
Yok olmuyor
Sen çıkıyorsun her isyanımdan
Sensiz hiç bile olamıyorum..

En güzeli çıkıp yürümek
İyiden iyiye yabancılaşıyorum bu şehre de
Zamanı gelse de gitsem
Ama nereye?
Bilmiyorum!
İstasyona doğru inip
Ruhumu uyuşturmalı önce
Sonra, sensiz uyanılmayı bekleyen bir sabaha
Gözlerimi kapamalı
Yok
Ben yine
İyi değilim..!!!