Ruhum Düğümlendi Boğazımda Kaldı Hıçkırıklar Peş Peşe Yutamadım

**miSkaLbSiz** · 07-08-11, 13:40

Ruhum titriyor sessizliğme Zaman titriyor sensizliğime
Yoruyor beni olmadığım kadar güçlü görünmek
Pamuktan kalelerin ardında kağıttan askerlerim savaşırken hayat denen er meydanında Ganimet saydıklarıma baktığımda gördüğüm kahverengi oymalı bir sandık dolusu hayalkırıklığıydı Gardım düştüğünde ruhumun zinciri çözülüyor iplik iplik Doğrultamıyorum haklılıklarımın kılıcını düştüğü yerden
Kırıklarımın üzerine basıp bir çırpıda bırakmak istiyorum kendimi yaşam denilen yalanın kara boşluğuna...
Düşemiyorum
Dönüp bana kırıklara basılır mı diye sorma
İnsan yorulunca basıyor işte...

Yoruyor beni sustuklarım
İçim çığlık çığlığa coşturuken isyanlarını beynimde dörtnala koşan cümlelerin yelesinden korktu satırlarım..
Bir türlü nokta koyamadığım gibi tek hece çıkartamadım dilimden
Ruhum düğümlendi
Boğazımda kaldı hıçkırıklar peş peşe
Yutamadım..

Senle arama sessiz harfler sıraladım arayı açmaya çalıştıkça istemeden yaklaştım
Çıkmayan seslerin sağnağında bozdum ruhumun bekaretini
Bir bardak su doldurup avuçladığım tüm harfleri tek tek yutmaya çalıştım beynimin uğultusu sussun diye
Olmadı
Yuttuklarımla berber yutamadıklarımıda kustum içimin sessizliğine
İki dudağımın arasından akıttığımın pörsümekte olan hayatım olduğunu görünce tepkisiz bakakaldım sadece..
Dönüp bana sessizliğe kusulurmu diye sorma
İnsan yorulunca kusuyor işte
Yoruyor beni giden olmak
Bavuluma yerleştirdim ondan kalan hayatları
Hatırlamak istemediklerimi mi alsam yanıma sana dönmeme engel olsun diye
Yoksa unutamadıklarımı mı alsam '' herşeye rağmen güzeldi '' nidasıyla avunmak için bilmiyorum
Her şeyi unutmak için ama hiç bir anının unutmayacağımı bilerek çıkıyorum yola ama korkuyorum geriye dönüp bakmaya
Orada bıraktığım kendimi gördüğümde yine kendime yenildiğimi görmek ağır geliyor ruhuma
Korkularımdan korkuyorum hiç olmadığı kadar
Ufukta bir ışık arıyorum sığınmak için ama karanlığa esir oluyorum her adımımda..
Dönüp bana korkulardan korkulur mu diye sorma
İnsan yorulunca korkuyor işte..

Şimdi bunları neden anlattım onu da sorma
Bilmiyorum
Belki içimi döktüm az da olsa anla beni diye belki de içime kıydım gözlerinin önünde
Yoksun
Yorgunum
Varlığında mı yorulmuştum gerçeği anlatırken çırpınışlarımda yokluğunun yoksunluğu yaşamak mı çok hırpaladı beni kestiremiyorum
Çocuktan bozma bir kadın
Hüzünden bozma bir acı
Saçma sapan tüm devşirmelerimi topluyorum
Lâl kesiyor ve gidiyorum
Ruhum titriyor sessizliğme
Zaman titriyor sensizliğime
Bense ah edip duruyorum
Bana yakıştıramadığın masumiyetime..

**DeRyAa** · 07-08-11, 16:27

Ruhum dügümlendi bogazimda kaldi hıckıriklar.. Tsk CanıSı

07-08-11, 13:40	#1
miSkaLbSiz Gülümse Kaderine Üyelik tarihi: 10-05-05 Nerden: bilsin . . . ツ ★deli1isi★ . . . İşte . . . Mesajlar: 10,463 Tecrübe Puanı: 1000	Ruhum Düğümlendi Boğazımda Kaldı Hıçkırıklar Peş Peşe Yutamadım Ruhum titriyor sessizliğme Zaman titriyor sensizliğime Yoruyor beni olmadığım kadar güçlü görünmek Pamuktan kalelerin ardında kağıttan askerlerim savaşırken hayat denen er meydanında Ganimet saydıklarıma baktığımda gördüğüm kahverengi oymalı bir sandık dolusu hayalkırıklığıydı Gardım düştüğünde ruhumun zinciri çözülüyor iplik iplik Doğrultamıyorum haklılıklarımın kılıcını düştüğü yerden Kırıklarımın üzerine basıp bir çırpıda bırakmak istiyorum kendimi yaşam denilen yalanın kara boşluğuna... Düşemiyorum Dönüp bana kırıklara basılır mı diye sorma İnsan yorulunca basıyor işte... Yoruyor beni sustuklarım İçim çığlık çığlığa coşturuken isyanlarını beynimde dörtnala koşan cümlelerin yelesinden korktu satırlarım.. Bir türlü nokta koyamadığım gibi tek hece çıkartamadım dilimden Ruhum düğümlendi Boğazımda kaldı hıçkırıklar peş peşe Yutamadım.. Senle arama sessiz harfler sıraladım arayı açmaya çalıştıkça istemeden yaklaştım Çıkmayan seslerin sağnağında bozdum ruhumun bekaretini Bir bardak su doldurup avuçladığım tüm harfleri tek tek yutmaya çalıştım beynimin uğultusu sussun diye Olmadı Yuttuklarımla berber yutamadıklarımıda kustum içimin sessizliğine İki dudağımın arasından akıttığımın pörsümekte olan hayatım olduğunu görünce tepkisiz bakakaldım sadece.. Dönüp bana sessizliğe kusulurmu diye sorma İnsan yorulunca kusuyor işte Yoruyor beni giden olmak Bavuluma yerleştirdim ondan kalan hayatları Hatırlamak istemediklerimi mi alsam yanıma sana dönmeme engel olsun diye Yoksa unutamadıklarımı mı alsam '' herşeye rağmen güzeldi '' nidasıyla avunmak için bilmiyorum Her şeyi unutmak için ama hiç bir anının unutmayacağımı bilerek çıkıyorum yola ama korkuyorum geriye dönüp bakmaya Orada bıraktığım kendimi gördüğümde yine kendime yenildiğimi görmek ağır geliyor ruhuma Korkularımdan korkuyorum hiç olmadığı kadar Ufukta bir ışık arıyorum sığınmak için ama karanlığa esir oluyorum her adımımda.. Dönüp bana korkulardan korkulur mu diye sorma İnsan yorulunca korkuyor işte.. Şimdi bunları neden anlattım onu da sorma Bilmiyorum Belki içimi döktüm az da olsa anla beni diye belki de içime kıydım gözlerinin önünde Yoksun Yorgunum Varlığında mı yorulmuştum gerçeği anlatırken çırpınışlarımda yokluğunun yoksunluğu yaşamak mı çok hırpaladı beni kestiremiyorum Çocuktan bozma bir kadın Hüzünden bozma bir acı Saçma sapan tüm devşirmelerimi topluyorum Lâl kesiyor ve gidiyorum Ruhum titriyor sessizliğme Zaman titriyor sensizliğime Bense ah edip duruyorum Bana yakıştıramadığın masumiyetime.. __________________ Kopan ipe sımsıkı düğüm atarsanız.. ipin en sağlam yeri o düğümdür. Ama ipe her dokunuşta canınızı acıtan tek nokta yine o düğümdür. Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

07-08-11, 16:27	#2
DeRyAa NazLı KıZ Üyelik tarihi: 19-10-06 Nerden: Ne önemi vaR Yaş: 27 Mesajlar: 5,317 Tecrübe Puanı: 14772	--->: Ruhum Düğümlendi Boğazımda Kaldı Hıçkırıklar Peş Peşe Yutamadım Ruhum dügümlendi bogazimda kaldi hıckıriklar.. Tsk CanıSı

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç