Mihengim!

[Mustafa Cilasun]

Sahilin sessizliğinde,
Mehtabı yaşarken;
İçtenliğin ve zarafetin,
Dalgaları kuşatmış görüyorum.




Öyle bir duruşun var ki,
Cazibeler yumağı olmuşun,
Aldığım nefeste kokluyor,
Verdiğim solukta sana konuyorum.




Gördüğüm her yerde,
Seni görüyor ve öylece yudumluyorum.
Uyanık iken rüyaya,
Aç iken suya kanıyorum.




Issızlığın serinliğinde,
Seni terennümle anıyorum.
Benliğimi bitap ettin,
Sineme gülleler attın,
Takatsiz bırakıp, hicrana kattın.




Duygularımın zirvesinde,
Anılarımın gölgesinde,
Öyle mesrur haz, yaşıyorum ki,
Sana, Müteşekkir kalıyorum.




Dalgalar yüzeyde kasvetli,
Derinler sakin sinemdeki,
Hislerim seninle kaim,
Görünüşüm aldatmasın sakın.




Kışın güneşi arar yazın,
Serinliğine dalarcasına,
Seni hissetmezsem,
Hayıflanıyor kalıyorum.




Ritmin vurguladığı,
Meşkin sorgulandığı,
Ahenk derinliğinde,
Sinemdeki bakire,
Mertliğimde ellerimi,
Sana açıyorum.