Senden Kalan Yüreğimdeki Tebessüm...

[Burak]

İlk karşılaştığımız an,
o sahne şimdi gözümün önünde
Gülümsemiştim öyle aptalca
Sen şaşkın şaşkın bakıp gülmüştün
Aslında ilk gördüğüm insanlara gülümsemezdi
Gözlerim ..
Ama sen bilmiyorum işte
Bunun adı aşk değildi ...
Dalgalar ve sen sevgi denen karaya attın beni
Aslında pişman değildim
Yüreğimdeki senden
Ama, beni vurduğun sahilde sende bıraktın.
Bu sahilde kalmalı, kalmalıydın
Olmadı dimi..
Yapamadık kalamadık biz beraber kalamadık
Biz bunu öğrenemedik..
Çok mu ağırdı yaşananlar
Hemen mi bıktık ..
Ne yaşamıştık ki,neler yaşayabilirdik..
Biz beraber, yemek saatlerini paylaştık
Belki özlemle bekledik saatin 12:00 vurmasını
Ama;biz beraber yapamadık
Nasıl bir gurur du....
Pişmanlık ...Son cümlelerimiz oldu
Biz seninle yapamadık.
Belki özledik,belki aradık ama;
Yollar kesiştiğinde,ilk aklımıza gelen kaçmaktı.
Biz bu kadar korkak mıydık.
Evet,biz korkaktık!
Ne sen, benim yollarımda ışık oldun
Ne de ben, senin yollarında ışıktım;
Bir çoçuk gibi kızdık
Küstük belkide,canımdın...
Hala öylesin,gelmiyor,aramıyor olabilirim ama;
Aynı yerdesin..
Sen ve ben olmaz zaten ama;bırak olduğun yerde kal!
Orası tertemiz bir göl misali
Orada hep kalmalısın,öyle saf halinle kalmalısın
Ben seni en saf halinle anımsıyorum.Orada öylece kalmalı..
Ben yaşlanırken ,sen orada gençliğimde kalmalı,benimle gömülmelisin..
Sen den bana kalan,Yüzümdeki tebessüm...