Haber sal, hülyalar ikliminde hiç durma artık hoş bir nefes al
Yar dilinde, efkar sadeyinde, çilenin her açan gülünde ve hatta dikeninde elbet aşk var
Ey hevesler, bin hüzünle ruhumu mest eden sazendeler ve dile gelen güfteler ar içimi yakar
Yağar, durmadan sinemin sessizliğine ve firkatin hasretine kar hiç durmaz yağar








Ey dil-i edebi, hal-i niyeti, muhabbet-i ve hasrettiği devletli hamiyeti yüce olan yar
Söyle ne vakit kalb-i iklimimde mukadder olacak en anlamlı açan ve zarif bir bahar
Niye mahzunluk yüreğime elemlebin hüzünle akar, tefekkür etmek niye acı söyle ey yar
Laleler şakıyor, gül masumiyetiyle neler anlatıyor, suya aşkın hicranı sevda yaşatıyor








Kaç gün kaldı ömürden, nefes bıraktı takati derinden, şevk uzaklaştı derdi halinden
Sazendeler söylüyor,mızrap hicran ile tele dokunuyor, ne gözyaşı duruyor ve çile bitiyor
Sabrın her hali,müddeti nefes sancılar karı, akşamdan sabaha ah çekmek vaat mi yar
İçim yanıyor, gözlerim fersiz birşekilde suskun bakıyor, yüreğim durmadan ağlıyor








Ne yazsam, derdi bin gam ile ayan kılsam, hasretin busesiyle şakıyıp saçlarımı ağartsam
Yarin hicranına hiç şahit olmasam, içimin sızısıyla şikayetlenmeden sevdamı yaşasam
Çileyle yuğrulsam ve ecrin esiğinde sabahlayarak, muhçlara sebil dağıtsam, yanmasam
Aşkı hakikat manasıyla yudumlayıp, inşirahın kollarına uzandam, gönül kapımı açsam








Her damlada,mısraların esrarı diyarında, umudun bağrında manalaşıp vedalaşsam
Bahtım için hiçbir yeise kapılmadan, kanatin serhatlığında fikrimi aydınlatıp bıraksam
Esin için, kalbi muhabbete vasıl olmak elbette müttaki kullar için bir seçim,aşk kimin
Vurgun yemiş gönlüm, yılların kaybettirdiği ve zerkettirdiği hicran ruhuma ibret için






Mustafa CİLASUN

Çöl sıcaklığı bitap bırakıyor ve bir mecal koymuyordu
Nereye varsam, gölgelere sığınıp, çareler arasam, hüzün ile sırdaş olduğumu anlatsam
Mahzun çehrelerin bizarlığına vakıf olsam, derdi bin hüzün ile gönül diline bıraksam
Çileyle hem hal olup, kalbimin sahibine sığınsam ve hikmeti sebebini ruhumdan okusam




Henüz soluk soluğa ve kavuran sıcaktan kurtulmak maksadıyla
Hane-i saadetimize avdet etmiştim, bir solukta abdest tazeleyim serinlemek istemiştim
Refikam bir ziyaret vesilesiyle evde yoktu, müsaade almıştı, sessizlik pik yapmıştı
Suskun odalar, hissiz metalar, biçare kalmış nazarlar herhaliyle ve ibretle okunuyordu




Kapı usulca açıldı ve selam ile hal hatır sual edilerek, zevcem sıcaktan bir hal olmuştu
Bir müddet sonra çalan telefon sesi, bakışlarımızı müsavi kıldı, nazarları meraka saldı
Bir yakın akrabamız olan hanım bacımız, takatsiz bir sesle zevcemi istirham etmişti
Hemen ahizeyi uzatarak ve kendi halimle başbaşa kalarak sessiz bir şekilde dalmıştım




Sevgili refikamın nefes nefese kaldığını fark ederek, neler olduğunu o an merak ettim
Sonra olayı dinledim ve hayretler içinde mahçubiyeti nefeslendim ki asla tarif edemem
Nihaytinde bir öğretmen olan, yıllarca baba hasretiyle çocukluğunu mahzunca yaşayan
Ve bu na rağmen,hiddet ve bağnazlığını eşi ve çocukları darp ederek sokağa atan insandı




Ondokuz yaşında ki oğlu eve geç geldiği için, eşini suçlamış ve arlanmadan hırpalamış
Güya tkarate hocalığı ve hakemliği yapan, bu manada sürekli evden uzak kalan kandı
Yurmruklarını ve tekmelerini hiç utanç duymadan eşinin teninde uygulamış ve kovmuştu
Biçare kalan hanım bacımız, eşinin kapıyı kitleyip gitti zamanda, bir yardım istiyordu




Refikam hislenmişti, gözyaşları pak simasından fark edilmişti, mahzun bir haldeydi
Gözlerime baktı ve hiç birşey söylemeden o an herşeyi, bir çırpıda yüreğime akıtmıştı
Kaltım ve hazırlanmasını yembihledim, nihayetinde mutlaka doktora götürmeliydim
Evlerine geldiğimizde ve şahit olduklarım bir şamar misali yüreğime inince arlandım




Şayet adamlık buysa, kul olmak bu minval üzre pazarlanan yalansa, raflar kitapla dolsa
Bir hiç olmak adına, herşey aşikar bir şekilde karşımda ve titreten ses ölümle yüzleşse de
Gece yarılarına kadar hastane koridorlarında, bir darp olduğu için karakol akışındaydık
03:45 i işaret eden saat ve bitap bir halde yaşamak adına tevdi edilen icraat bir hebaydı






Mustafa CİLASUN

Yüreğim üşüyordu
Dilim lal oluyor, gözyaşlarım boşalıyordu
Sinem bitap bir halde umutlara sığınıyor, çare adına sessizce bakınıyordu
Ne kalbin sesi, ne hissiyatın busesi esin oluyordu , nefesim daralıyordu








Yad ellere bakıp
Nefesin sahibine sığınıp, bir köşede içimden geldiğince inliyordum
Çaresizdim, çünkü sevendim, gönlünü hasreden bir divaneydim, nerden bilirdim
Böyle badirelerin eşiğinde, tek taraflı bir celsede, hüküm verilmiş ve çekip gitmişti








Ne söylediysem
Anıları bir bir tazeleyip yad ettiysem, çırpınıp figan ettiysem de yine olmadı
Sanki bir bildiği vardı, sırların arkasında gizlenen bakışları saklıyordu, söylemiyordu
Yolun sonuydu, demek ki nihayet buydu, çümkü gönlüm hüzünle fevkalade doluydu








Bir daha seslenmedim
İçselliğime iltica ederek, kalbi lekelerimin hesabıyla sabahlara kadar çaresiz bedelleştim
Artık yeter dedim, bir daha mı asla diyerek tövbe ettim ve kavilleştim
Ne kadar heveslensem, gözlerime bakan nazarları öncelesem içinden çıkamazdım, arıldım








İçim yanıyordu
Ne kadar çekilmesi gereken hasret varsa, an be an ve geçen zamanda yüreğimi burkuyordu
Ah demek yetmiyordu keşkeler deva olmuyordu, hatalar bir şamar gibi yüreğime iniyordu
Ömür bitiyor, dert inletiyordu, en acı gelen ise yalnızlık sızısıydı, kalbim öyle anıyordu








Mustafa CİLASUN

Gün karardı, içim yalnızlığın hicranıyla yine başbaşa kaldı
Etrafımda kimler vardı, dil aynıydı vefakat duygular pek farklıydı, içim niye sızladı
Ne nazarlar gül olup açtı, ne figanlar vuslat için haykırışlara bir kapı araladı
Niyet kalbi olmalıydı ve maslahatlar nefsime bir bade sunmamalıydı








Seni ben cananı gönülden severim derken
Vefanın her payesinde sinemin mahzunluğunu bilirken,yalan yanlışta ısrar ederken
Ne kadar çıkarım varsa, zaten günü kurtarmak maksat olunca, nar yanıbaşımda
Eşrefi suçlamak, yargılayıp bir kenara atmak,sonra da korkular yaşamak bir hak mı








Ey can, imtihanı çoğu kez unutan insan, kanın hükmünde nefes alan san
Biran düşün, gölgelerin senasından yükselen nidaları hakkıyla ve aşkla fikretmektir işin
La derken, illallahı söylerken takkike ulaşmaktır manayı cehtin ve ülfetin
Ne kadar ıhmal edersen, servilerin şehrettiği esini görmezden gelirsen şayet kalbi değilsen








Nefesin her payesinde, tevdi edilen müddetin feryadında aşkın gözyaşı farktır
Mahzun gönüllerin,çileli sinelerin, muhtaç kalplerin feryadı abaddır o bir sevda sokağıdır
Hazan niye firaktır, vuslatın firkati kim için kalbi cenahtır, inşirah gönül yarasıdır
Yaşamak bu maksatla tavdır, sanattır, şecaattır,vuslatı hakikatte uzanan yolu berzahtır








Kir, leke, pas,insan için kalbi toprağın edebinde, şayet nazar aşkı lisan değilse azaptır
Korkmak ki nafile ve faidesiz çırpınmaktır, ölüm ilk adımdır, tadım idraki sanattır
Şuur aklın dilinden, keyfiyet hissiyatın selinden, mizan vicdanın renginden figanı aşktır
Talip olmak ve gerekçesiyle tercihte bulunmak, hesabı bu manada yapmak ise bahttır






Mustafa CİLASUN

Bir köşeye büzülmüş şekilde inliyordu
Kimseden habersiz, gözyaşları lekesiz, şevksiz ve bir hissizlik hüküm sürüyordu
Belli ki umutları neticesiz kalmış, belki de henüz vakti saati vucut bulmamış ağlıyordu
Neydi sebep, ruhundan serdettiği bin bir hikmeti mabet, hiçbir ses gelmiyordu




Elhak insandım, kandım, bir candım
Sinemin burukluğunu gizleyerek ve müsaade isteyerek bir hal hatır sorum, o an anladım
Duyduklarım karşısında, şaşkınlığın sağanağında, o an bende çaresizliği yakinen tanıdım
Dayanamadım, bin bir hüzünle ne yapmalıyım diye halimi sorguladım, sessizce ağladım




Babasını kaybetmiş, günlerce yatakta inlemiş
Ne bir hekim gelmiş ve ne derdine sahip çıkan bir nefes, eşlik ederek hastaneye götürmüş
Garip ve kimsasizmiş, hukukunu bilen bir nasip değilmiş, acziyet içindeymiş
Henüz köyden geleli çok yakın olmuş ve fakat kimseyle tanış olmadan gçöüp gitmiş




Taktiben oniki, onüç yaşlarında bir kız çocuydu
Bitap bir şekilde, güneşin hücüm ettiği bir vakitte, kendi kendine derleniyor ve ağlıyordu
Annesini de kaybedeli üç yıl olmuş, yalnızlığın ve bizarlığın kadrinde solmulmuştu
Hali ikliminde, bahtının eşiklerinde ve ümitlerin beklentisiyle bir hal olmuş zavallıydı




Evvin hali çok perişandı, ne yaygı ve ne de bir kanepe vardı
Mutfak tımtıkır bir şekilde ve sessizliğin kuşattığı serzenişlerin iniltisiyle hareketsizdi
Ne yapmalıydı ve nasıl bir çıkış yolu bularak dertler paylaşılmalıydı, hal bulunmalıydı
Tertemiz ve bir o kadarda ürkek bakan zavallı kızın melali yakinen hissedilmeliydi




Birkaç dosta telefon ederek
Ve o an ki hal efkarımı serdederek yardım diledim, el aman dedim, Hakka el açtım
Bilinmeyen dertlerin ilzamıyla ve o an şahit olduğumu,bin hüzün yaşayarak titremiştim
Bilmemek çözüm değil, kimden habersizsen,hiç dert edinmeden ömüt tüketmişsen dedim
Başımı önüme eğerek, ne kadar betbah olduğuma hükmederek ağladım ve yakardım






Mustafa CİLASUN

Nefes nefese koşuyordum
O an ve içinde kaybolduğum zaman içinde, her ne sebepse bir avarelik yaşıyordum
Kime sormalıydım, hangi suallerin ferahlığını solumalıydım
Tahkik için kıt aklımla, felaha nasıl ulaşmalıydım,kimlerin izini bulmalıydım




Nereye baksam takiye var
Bin bir maslahatlar içinde bilmem ki ne kadar geriplikler var sen söyle ey yar
Ne akşamın ve ne de fecrin ruhum için ne kadar bir anlamı var, ah yar niye kalbim ağlar
Aşk, çilenin salkımlarında ne arar, vicdan niye bakirliğini masumiyet içinde saklar




Hani sessizliğin sesi olmak var ya
Sukutun çığlıkları arasında kaybolmak ve akıp ummana hakikatin şevkini koklamak
Nazarın farkıyla inşiraha vasıl olmak, ferasetin lahzasında sadakatle bir aşk yaşamak
Tenselliğin, heves-i zevkin, merakı abad eden aklın sultasından bihakkın kurtulmak




Söyleme bilmesinler, boş ver ne derlerse desinler
İster deli, isterse divane, dilerlerse avareliğime karar versinler,yeter ki hukuku bilsinler
Gönül kırmanın, yüreği ağlatmanın, vicdanı sızlatmanın ne olduğunu aşkla nefeslensinler
Yargılamayı değil,suçlayıp uzaklamayı, sevgiyi saklayıp aymazlık yapmayı dilemesinler




Çocuğun masumiyetini, çiçeğin beklentisini
Nisanın teslimiyetini, adamın merlik adına cehtini, kerimenin latif nefesini hissetsinler
Rahmetin ne olduğunu, lafazanlık içinde asla edep bulunmadığını bir şekilde görsünler
Serkeşliğe ve mukallit bir nefes olmak adına bilinçsizliğe erişip seyretmesinler




Şehidin şahadet için cengini görsün
Annenin feryadında ki sualleri, babanın metanetinde gizlenen esrarı kimler çözsün
Figan eden nefeslerin, istikbali bekleyen sabilerin derdi gamını yüreğinde sızıyla hissetsin
Birlik adına ne varsa, cemiyetin felaha erişmesi gayeyi maslahatsa bir ödün vermesin






Mustafa CİLASUN