bazen gerçek hayat felsefe takmaz :))

[STAR]

Çinli bir yaşlı usta, çırağının sürekli herşeyden şikayet etmesinden bıkmıştır. Bir gün çırağını tuz almaya gönderir. Hayatındaki herşeyden mutsuz olan çırak döndüğünde, yaşlı usta ona, bir avuç tuzu,bir bardak suya atıp içmesini söyler. Çırak, yaşlı adamın söylediğini yapar ama içer içmez ağzındakileri tükürmeye başlar.

Tadı nasıl? diye soran yaşlı adama öfkeyle acı diye cevap verir. Usta
kikirdeyerek çırağını kolundan tutar ve dışarı çıkarır.

Sessizce az ilerdeki gölün kiyisina götürür ve çırağına bu kez de bir avuç
tuzu göle atıp, gölden su içmesini söyler. Söyleneni yapan çırak, ağzının
kenarlarından akan suyu koluyla silerken, usta aynı soruyu sorar:

Tadı nasıl?

Ferahlatıcı diye cevap verir genç çırak.

Tuzun tadını aldın mı?

diye sorar yaşlı adam, Hayır diye cevaplar çırağı. Bunun uzerine yaşlı adam,
suyun yanına diz çökmüş olan çırağının yanına oturur ve söyle der:

Yasamdaki acılar tuz gibidir, ne azdır, ne de çok. Acının miktari hep
aynıdır. Ancak bu acının şiddeti,neyin içine konulduguna bağlıdır.. Acın
oldugunda yapman gereken tek şey acı veren şeyle ilgili hislerini
genişletmektir. Onun için sen de artık bardak olmayi bırak, göl olmaya
çalış."

Bu güzel nasihatten bir ay sonra çırak ölür, meğer yakındaki fabrikanın
zehirli atıkları göle boşalıyordur.

Bunun üzerine Çinli yaşlı usta şöyle der:

Hasstirrrrrrrrrrrrrrrrrr... !"