Su İle Kıyı

[NoyaN]

Bir gün içine dokunan bir sevgi hissedersen, sevgiliye de ki:
Eski bir şarkının sesinde asil bir esinti gibi geliyorsun bana.
Es!
Es ey damıtılmış bütün aşkların şarkısı.
Es!
Es ey kıyısına vurduğum düş ada’m.
Es!
Seninle esiyorum kırlarda erinç içinde.
Pencerenden esen rüzgâr sen’le dalgalanan benim.
Toprak özlemi çeken suyum; Kıyına vuruyorum
Her zerrene dokunuyorum; sığındığım sevgi kıyısı.
Gözlerimi kapatıyorum; gözkapaklarımın ardında sen varsın
Salkım söğütlerimdeki gece rüzgârı sensin.
Su, ne ister kıyıdan, diye sorarsa teşbih öznesi kişi:
De ki:
Kıyıya sarhoş bir sevgiyle çarpar, dokunur okşar su,
müzik dalgalarının aşkın kıyılarına vurması gibi çağıldar,
çoğalır coşar.
Su, kayalara çarparken sevinçten damlaları gökyüzüne savurmak ister. Okyanus ötelerindeki kıyıya uzanmak için dev dalgalar biriktirir ay çıkar gelgitlerle çırpınır.
Her kıyının beklediği su her suyun özlediği bir kıyı vardır.
Su, hüzünlerinde bile coşkuyla kıyıya ulaşmak ister.
Eğer sorarsa teşbihin öznesi kişi, kim kıyı kim su, diye:
De ki:
İkimiz de kıyı, ikimiz de suyuz. Su olmazsa kıyı olur mu?
Kıyı olmasa suyun sevinci olur mu, damlalar hangi mekânda kıyı çiçeklerine düşer, hangi kayada su parçalanır gündüz yıldızları olur.
De ki:
İnsan bazen kıyıdır bazen de su. Kıyı mı suyu bekler, su mu kıyıyı? Bekleyen yok.
bir aşktır su ile kıyının kavuşması.
Sıcaktan kavrulan kıyı sinesinin serinlemesidir.
Üşüyen suyun ısınmasıdır kıyı.
Yaz sıcağında üşüyen Sevgilinin özlediğine kavuşurkenki içinin ısınmasıdır.
De ki:
Hiç kimse kendi kıyısı olamaz; başkası kıyı olmalı. Kıyı olduğundan da başkası olmaktan çıkar bir olur su ile kıyı.
Aşk, kıyısız olmaz. Aşk, kavrulan kıyıdır. Aşk, sen ve ya ‘o’ olmadan olmaz.
De ki:
En güzel şiirler, en güzel müzik su ile kıyının birleştiği çizgidedir. İmgeler, notalar, düşler ve sevginin ruhu o çizgide yoğunlaşmıştır. İlk kavuşma, son bekleyiş gibi. Su neredeyse kıyı da oradadır.
De ki:
Su kıyıya yaklaştıkça gülümser, nilüferler açar aşkın en doruk çizgisinde.
Sevgilinin gözleri öpüldüğünde saçlarının dalgalanması gibi Su kıyıyla birleştiğinde esinti olur lotusların renklerinde.
Sevgilinin eline dokunan tutku çatlağı dudaklar gibi eser; öptüğü yerde lotus çiçekleri açar.
De ki:
Kıyı biraz daha açarsa kollarını suya, sevgilinin ellerini kanayan gözkapaklarında gezdirmesi gibi en güzel nazenin çiçekler kıyıda açar.
De ki:
Berçem çiçekleri vardır, suya en yakın kıyılarda açar.
Kıyı lotuslarıdır berçemler.
Kürtçede sevgiliye ‘wek kulîlka berçema’ denmesi,
en güzel çiçeklerin kıyıda açılmasındandır.
Birinin toprağı, öbürünün suyu boldur.
Sudaki nilüfer çiçekleri kıyıdaki berçemlerle daha güzel olur.
Berçem ve nilüfer kıyı ile suyun sevgi imleridir.
De ki, teşbihin öznesi kişiye:
Kıyının suyu, suyun kıyı sevmesi kadar, kıyısı olan bütün suları sen bilecek kadar,
müziğin içinde eriyip sana gelecek kadar ve senin müzik olup içime dolman kadar seni seviyorum.
De ki:
Hiçbir kıyı susuz, hiçbir su kıyısız olmasın. Kıyısız su, akmaz, çürür.