Her Aşk Katilidir Bir Öncekinin.

S_A_w · 15-01-08, 20:28

rüzgarlı bir tepenin yamacındayım şimdi
kent suskun
ve istasyonlar ayrılık için var bu şehirde
imlası buzuk, üşümüş ve kirli bir çocuk olurum seni düşünürken
ömrüme iliştirdiğim martı leşleri yamalı bir geçmişi oynar
imtihanlar ve intiharlar üzerine kurulu hayatlardan
gecenin en serseri yanını alırım günceme

durup durup şiirler yazmak yoluna
yeni bir yaşam biçimim oldu son günlerde
kendimi sende kalabalık buluşum belki de bundan
her gece yorganımın altında sakladığım
kırlangıç sürüleriyle geliyorum sana
sen uykudayken
babam her gece ölüyor şimdilerde
annem nihavent bir çığlık oluyor
bana en çok sensizlik koyuyor
sonra babilin asma bahçelerine asıyorum kendimi
uyanmak için

eski bir aşkını anlatıyorken bana
konuştuklarından yapılma bir sessizlik oluyor ağzım
kaç kez kanıyorum bir bilsen
(ya da hiç bilmesen)
sesinin ardında yüzün sessiz bir tabanca gibi duruyor
kendimi kötü kurulmuş bir cümle sanıyorum
gece yüklü bir kamyon uykularımı solluyor

yastığının altında yalnızlığın var biliyorum
oysa ben senden bir bardak su istedim
akdeniz değil
son yalnızı benimdir bu kentin
istanbul arkamdan gelir
ey hüznü yüzünde gülücük diye taşıyan kız
hep kendine mi saklarsın çocukluğunu

ağzıma bir bulut bulaşsa da yokluğundan yapılmış
kayadan seken kurşun
en serseri yanımız olur kimi zaman
ve ben hep kendimi terk ederim senden
her katilin aşkı
her aşkın katili
bir öncekinin faili
hep ben olurum
hep ben ölürüm

içime uzanan koridorların ortasından
hep gülerdin beni görünce
bense sana hep geç kalırdım
sona kalırdım
sonra kanardım

yağmurlarla inseydin içime
içim senden yanaydı
yüzümdeki işgaller senden karaydı
seni sevmek en gizli ağlama biçimimdi
sana yazacaklarım sil sil bitmezdi
ve ben
sende hiçbir şeydim
sen bende her şeyken

canım yastığının altında biriktirdiğin yalnızlıklarım
kendine varlaşıp bana yoklaşan biri yapar seni
ve ne kadar kaçsan o kadar yakınsındır aslında kendine
geciken sevdalar yıkık kentlere benzer bilirsin
ve sevgisizlik alır bir gün seni benden
işte bu yüzden
sen hep sevil
hep sevil
sevil

DReaMLoWe · 15-01-08, 21:13

Alıntı:

S_A_w´isimli üyeden Alıntı


	yağmurlarla inseydin içime içim senden yanaydı yüzümdeki işgaller senden karaydı seni sevmek en gizli ağlama biçimimdi sana yazacaklarım sil sil bitmezdi ve ben sende hiçbir şeydim sen bende her şeyken canım yastığının altında biriktirdiğin yalnızlıklarım kendine varlaşıp bana yoklaşan biri yapar seni ve ne kadar kaçsan o kadar yakınsındır aslında kendine geciken sevdalar yıkık kentlere benzer bilirsin ve sevgisizlik alır bir gün seni benden işte bu yüzden sen hep sevil hep sevil sevil

çok güzeldi sağol SAW... (:

Asi · 18-02-09, 13:18

Tşk.ler..

Xinto · 18-02-09, 13:30

Alfabetik Şizofrenya...

Gidişinin sessizliğinde karanlık çöktü üzerime. Ben geceyi sana bırakıyorum çok mu geldi diline. Şimdi acılarımı düzenliyorum alfabetik sıraya göre. Belki bu yüzden en acılarım “A” ile başlamakta. AŞK, AYRILIK, ACIM…

Bişeyler oldu. Bi ses duydum sanki, bi renk gezindi başucumda. Kırmızımıydı seçemedim. Korktum bilinçsizliğimden. Koşup açmak istedim lambayı bu oyunu bozmak için. Olmadı. Gelen sensindir belki diye yapamadım. Ama korktum. Saklandım ürkek bir çocuk gibi yüreğimin arkasına. Sensen nasılsa acıtamazdın yüreğimi, acıtacak bi şey bırakmamıştın ki…

Sesin geldi mutfaktan… koştum… ışık yanmıyordu, karanlıktı, yoktun… oturma odasında yoktun, balkonda yoktun, karanlıktı her yer… çöktüm dizlerimin üstüne…terlemiş miydim… üşüyordum… yemin ederim sesin vardı ama sen yoktun…

Sonra ; Bi otobüsün ter kokan koltuğunda buldum ağırlaşmış bedenimi. Anımsıyorum… yürüyordum…yürürken, ayaklarımın altı acıyordu… paçalarım ıslanıyordu… yağmur yoktu… kocaman bi şehre vardı yüreğimi acile yetiştirecek olan otobüs. Yerim bir balkon altıydı, bir park gölgesi…dar geldim dört duvara…kovdu beni gözlerin… ellerin itti göğsümün kafesini. Göğsüm kaldı elinde. Hadi yıka ellerini, kan yakışmıyor senin ellerine…baksana gözlerime; gelmiştim ama Hoş gelmemiş miydim?

Anadolu’nun en iç şehri, sevdiğimin şehri, kabullenmedi surlarının dibinde ağlamamı. “İçsiz bedenler kabul edilmez” yazıyordu resmi banklarda. Sonrası yine otobüs, yine yol, yine göç, yine ter kokusu… kucaklaşmadan bir veda… içilemeyen son sigara… ey yar!!! Yolum açık m’ola?

En mutluluk için umudum var daha bu şizofrenyamda. Nasılsa 29 harf sırayla. Nasılsa diyorum “A”şk ile yandığım gecelerde “F” tipi bir “Ö” lümü atlatabilirsem, ne kalır ki, biliyorum sen saklısın bu alfabenin son harfinde…

Alıntı...

15-01-08, 20:28	#1
S_A_w Doçent Üyelik tarihi: 03-12-07 Nerden: £LwEDaLæRdæn Mesajlar: 1,378 Tecrübe Puanı: 136	Her Aşk Katilidir Bir Öncekinin. rüzgarlı bir tepenin yamacındayım şimdi kent suskun ve istasyonlar ayrılık için var bu şehirde imlası buzuk, üşümüş ve kirli bir çocuk olurum seni düşünürken ömrüme iliştirdiğim martı leşleri yamalı bir geçmişi oynar imtihanlar ve intiharlar üzerine kurulu hayatlardan gecenin en serseri yanını alırım günceme durup durup şiirler yazmak yoluna yeni bir yaşam biçimim oldu son günlerde kendimi sende kalabalık buluşum belki de bundan her gece yorganımın altında sakladığım kırlangıç sürüleriyle geliyorum sana sen uykudayken babam her gece ölüyor şimdilerde annem nihavent bir çığlık oluyor bana en çok sensizlik koyuyor sonra babilin asma bahçelerine asıyorum kendimi uyanmak için eski bir aşkını anlatıyorken bana konuştuklarından yapılma bir sessizlik oluyor ağzım kaç kez kanıyorum bir bilsen (ya da hiç bilmesen) sesinin ardında yüzün sessiz bir tabanca gibi duruyor kendimi kötü kurulmuş bir cümle sanıyorum gece yüklü bir kamyon uykularımı solluyor yastığının altında yalnızlığın var biliyorum oysa ben senden bir bardak su istedim akdeniz değil son yalnızı benimdir bu kentin istanbul arkamdan gelir ey hüznü yüzünde gülücük diye taşıyan kız hep kendine mi saklarsın çocukluğunu ağzıma bir bulut bulaşsa da yokluğundan yapılmış kayadan seken kurşun en serseri yanımız olur kimi zaman ve ben hep kendimi terk ederim senden her katilin aşkı her aşkın katili bir öncekinin faili hep ben olurum hep ben ölürüm içime uzanan koridorların ortasından hep gülerdin beni görünce bense sana hep geç kalırdım sona kalırdım sonra kanardım yağmurlarla inseydin içime içim senden yanaydı yüzümdeki işgaller senden karaydı seni sevmek en gizli ağlama biçimimdi sana yazacaklarım sil sil bitmezdi ve ben sende hiçbir şeydim sen bende her şeyken canım yastığının altında biriktirdiğin yalnızlıklarım kendine varlaşıp bana yoklaşan biri yapar seni ve ne kadar kaçsan o kadar yakınsındır aslında kendine geciken sevdalar yıkık kentlere benzer bilirsin ve sevgisizlik alır bir gün seni benden işte bu yüzden sen hep sevil hep sevil sevil __________________

18-02-09, 13:18	#3
Asi Ord.Prof Üyelik tarihi: 07-12-07 Nerden: zιƒιяι кαяαηℓıктαη. Mesajlar: 8,013 Tecrübe Puanı: 25495	Cevap: Her Aşk Katilidir Bir Öncekinin. Tşk.ler.. __________________ [Üye Olmadan Linkleri Göremessin! Üye Olmak İçin Tıkla...] FคzLค Яคhคтıм..! ЯคhคтSız єdєЯмί..? єTsє βίLє FคяKєdєЯ мί..?, ... AsaLet; boyda değiL, soydadıR. İnceLik; beLde değiL, diLdediR. DoğRuLuk; sözde değiL, özdediR. GüzeLLik; yüzde değiL, yüRekTedir ... αякαм∂αη кσηυşαηℓαя αякαм∂αη уüяüмєує ∂єναм єтѕιηℓєя... ๓ız๓ız

18-02-09, 13:30	#4
Xinto Forum Demirbaşı Üyelik tarihi: 18-01-07 Nerden: Teksastan (Bilen bilir) Mesajlar: 377 Tecrübe Puanı: 11	--->: Her Aşk Katilidir Bir Öncekinin. Alfabetik Şizofrenya... Gidişinin sessizliğinde karanlık çöktü üzerime. Ben geceyi sana bırakıyorum çok mu geldi diline. Şimdi acılarımı düzenliyorum alfabetik sıraya göre. Belki bu yüzden en acılarım “A” ile başlamakta. AŞK, AYRILIK, ACIM… Bişeyler oldu. Bi ses duydum sanki, bi renk gezindi başucumda. Kırmızımıydı seçemedim. Korktum bilinçsizliğimden. Koşup açmak istedim lambayı bu oyunu bozmak için. Olmadı. Gelen sensindir belki diye yapamadım. Ama korktum. Saklandım ürkek bir çocuk gibi yüreğimin arkasına. Sensen nasılsa acıtamazdın yüreğimi, acıtacak bi şey bırakmamıştın ki… Sesin geldi mutfaktan… koştum… ışık yanmıyordu, karanlıktı, yoktun… oturma odasında yoktun, balkonda yoktun, karanlıktı her yer… çöktüm dizlerimin üstüne…terlemiş miydim… üşüyordum… yemin ederim sesin vardı ama sen yoktun… Sonra ; Bi otobüsün ter kokan koltuğunda buldum ağırlaşmış bedenimi. Anımsıyorum… yürüyordum…yürürken, ayaklarımın altı acıyordu… paçalarım ıslanıyordu… yağmur yoktu… kocaman bi şehre vardı yüreğimi acile yetiştirecek olan otobüs. Yerim bir balkon altıydı, bir park gölgesi…dar geldim dört duvara…kovdu beni gözlerin… ellerin itti göğsümün kafesini. Göğsüm kaldı elinde. Hadi yıka ellerini, kan yakışmıyor senin ellerine…baksana gözlerime; gelmiştim ama Hoş gelmemiş miydim? Anadolu’nun en iç şehri, sevdiğimin şehri, kabullenmedi surlarının dibinde ağlamamı. “İçsiz bedenler kabul edilmez” yazıyordu resmi banklarda. Sonrası yine otobüs, yine yol, yine göç, yine ter kokusu… kucaklaşmadan bir veda… içilemeyen son sigara… ey yar!!! Yolum açık m’ola? En mutluluk için umudum var daha bu şizofrenyamda. Nasılsa 29 harf sırayla. Nasılsa diyorum “A”şk ile yandığım gecelerde “F” tipi bir “Ö” lümü atlatabilirsem, ne kalır ki, biliyorum sen saklısın bu alfabenin son harfinde… Alıntı... __________________ Benim fikirlerim yanlış ihtimali olan doğrulardır. Başkalarının fikirleri ise doğru ihtimali olan yanlışlardır.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç