Yalnızlık Gece Başlar!!

[ÇiNgEnE]

Yalnızlık Gece Başlar!!
Uzun zamandır sana yazmıyorum...Yazamıyorum çünkü.
Nedeni var...Korkuyorum işte...

Her yazdığımda elimden alınıverecek gibi...Önce sen sonra senli düşler...
Korkuyorum.Tek korkum: sen...

Ne zaman uzansam kaleme ürküyorum.Elimden biri çeki verip alacak sanki,ansızın bir uykuya dalacak gibi...
Sonra bir daha hiç yazamayacakmışım gibi,sana kelam olamayacakmışım gibi.
Korkuyorum...

"Korkma!..."

Sesi yankılanıyor sonra odada.Sonra bir damla...Siliniyor sonra,aniden bir gülümse-me...

Kimsin?

"Devam et...."

Kimsin?

"Ruhunu seyrediyorum..."

Sen,ben olmuşsun...

"Ruhunun en yalın,kimsenin ulaşamadığı; ulaşamayacağı dipleri...
Acıların ve hüznün.
Anlamıyorum sanma,ben biliyorum...
Her an seyrediyorum.Seni duyuyorum..."

Sen...Hep sen...Yalnızca sen...İlk sen...Son sen...


Yüzünde bir tebessümen sevdiğim halin...
Geçmişsin karşıma bense yazıyorum.Gördüğüm halini çiziyorum kağıdıma...
Sen olunca korkmuyorum karanlıktan...

İsmini andığım an ürperiyor tüm ben'liğim...
O isim ki ; yüreğime nefes taşıyan tek pencere,tek çıkış yolum,tek yokuşum,tek savaşım,tek barışım...
Boğazımda düğüm,damarlarımda gezen hayatım,dilimde çok'luğum,yalnız'lığım.
Seni sen yapan sen'liğin,nedenim olmuş ben'liğimin...

Dudaklarımdan dökülen sihirli sözcük gibi ismin aktığında hecelerime önce tıkanıyor tüm yollarım.
Sonra birbiri ardına sana yazılıyor tüm seslilerim,sessizlerim...
Sana yazıldıkça tükenircesine coşuyor alfabem.

Notalara yol açan sol anahtarı gibi sesi ses yapan ilk harf gibi en çok sevdiğim 'bir' gibi,
Yüreğime bu denli heyecan aşk aşılayan sen gibi;
Her defasında 'ilk' gibi senle nefes almaya başladı cümlelerim...
Hayat veren sensin...O hayatı sona erdirecek olan da...
Hayatım da...
Yere göğe sığdıramadığım,her gece,her sabah hayal okyanusuna saldığım kocaman gemimin kaptanı Sen!...
Gerçekliğin anlamı;anlamsızlıklarımın çözümü;
Çözümüme çıkan tek adresim;hissedilenlerin tek sebebi;ey yüreğin sahibi!....


"Sevmeyi anlat bana..."

Sevmek seni sevmek'tir....

Seni sevmek,her şeyin adını 'sen' koymaktır.

Seni sevmek,yalnızca sana çıkacak diye en uzun yollara korkusuzca bırakmaktır ben'i...

Seni sevmek,senin yanında gelecek her güzelliği;her düzeni,her düzensizliği seve seve kabul etmektir.

Seni sevmek,en sevdiğin kentten hiç düşünmeden,ardına bile bakmadan nefes nefese sana koşmaktır.

Seni sevmek,duymamaktır senden ve seni isteyen yüreğimin dışındakileri.

Seni sevmek,minik bir kızın saflığında benden başkasına aşık olmayacağına kendimi inandırıp senli kaderi istemektir.

Seni sevmek,GÜLÜMSEmektir.

Seni sevmek,'yerine sevememek'tir.

Seni sevmek,en şiddetli hiç dinmeyecek sandığım fırtınadan nasıl çıktığımı bilemeyip,kendimi ıssız bir sahilde kendimi sende bulmaktır.

Seni sevmek...Sevmektir...
Sevmenin tadını aldıktan sonra bir kere,bir daha bırakamamak'vazgeçme'yi lügatından silmektir.