Gideceksen Git Şimdi

[SeLimS]

Beni imkansız bir şekilde ikiye bölüyorsun beni koparıyorsun içinden beni acıtıyorsun, beni kanatıyorsun,beni umutsuz, yitik bir şekilde yarım bırakıyorsun.Ruhum üşüyor,çünkü bedenimle ilgileniyorsun şuan.Susma artık ne olur! Haykır bana eskisi gibi.
Arkamda, önümde tekrardan bir uçurum açılsın istemiyorum,seni bırakamıyorum olmuyor.
Biliyorum yaptığımın hata olduğunu ve ben bu hatanın bedelini ödüyorum, yüreğim kanıyor.
Kal demeni bekliyorum.

Söylemiştim sana, her seferinde bunu dile getirmiştim. Aşk sonu olmayan bir yolum demiştim, tek kurtuluşum demiştim. Sensin benim özgürlüğüm, sensin yüreğimde hüküm süren,senin çiçeklerin ekiliyor sevdamın bahçesine.Her yerde sen varsın.Senin yüreğin, gözlerin, bedenin, aşkın, hüzünün...Hayata dair her şey ve bu hayat sensin.Hayati senin gözlerinde gördüm ben. Gitme Ne olur!

Simdi sana okuduğum,sana yazdığım aşk şiirleriyle,sana söylediğim o küçük öykülerle hatta bizim şarkımız dediğimiz o güzel melodiyle yüreğimi dokunuyorum, seni doyuruyorum,seni görebilmek için seni gözlerimde taşıyorum.

Uzun süre aşık olmamak için direndim,SIKTIM kendimi,kastım çekildim köşeme.Karanlık yerlerde ıssız, yapayalnız sokaklarda uyukladım.Kendimle baş başa kalmak istedim.Kaçtım insanlardan, kaçtım hayattan.Hayat beni kovalarken, ben saklandım,gizlendim ve mutluluk nefes alırken, bir şeyler fısıldarken kulaklarıma, ben yeni bir uçurum hazırlıyordum kendime. Tekrar isyan etmek için, tekrar öldürmek için.
Ve simdi kendimi hiç saklamadan, korumadan sana açtım,senin gözlerine,beni büyüleyen kara gözlerine aydınlığımı açtım.Karanlıktan kaçmaya çalışan o saf aydınlığımı.yüreğimin kapılarını yalnız senin için, içindeki küçük kız için.Şimdi sen beni hiçliğe bırakıyorsun,bomboş o uçuruma,yalnızlığa yoksulluğa, fakirliğe,ezikliğe,mutsuzluğa, umutsuzluğa...Beni kaçtığım o en küçük dipte olan çıkmaz sokağa gönderiyorsun,yapma ne olur?

Ben yitirmeyi acı çekmeyi çok göze aldım,çok kereler kendimi vurdum sahilime çok kereler ıslandım o yağmurun altında. Bedelini ödedim ve sende de ödüyorum bu şiiri yazarak. Bunu kabul et,seni sevdiğimi kabul et. Benden ayrılamazsın sende biliyorum, ama dinle beni çok acı çekiyorum...Seninle aşk yolculuğuna çıkarken,kaybolmamak için, tekrardan acı çekmemek için arkamda onca şey bırakmıştım. Geriye dönmemi isteme benden,gidemem artık,gitmemi isteme ne olur,hazır değilim bu acıya dayanamam,her acıya katlandım,her gün öldüm ben bu acılar yüzünden.Ama sen gitme, öldürme beni bir kez daha, affet beni..

Oysa sen benimleyken hayatın sana açtığı o derin yaraları,yıpranmış paramparça olmuş bedenini korumak için gelmiştim,sana kendimden bir şeyler vermek için. Seni sen olduğun için, sevmek için, seni seviyorum diyebilmek için geldim.Yüreğim simdi umutla,sevinçle bir kez daha dönmeni bekliyor, bir kez daha seni seviyorum demeni bekliyor.Bak sana masum masum bakıyor gözlerim,saf tertemiz. Tut elimden hadi ne olursun.

Hiç bir şey sandığın gibi değildi,ben kendime yenildim.Kirdim seni,paramparça ettim biliyorum.Ama dönersin bana,dönebilirsin seviyorsun,yenilme gururuna.Benim için ne olur benim için, bir kez daha yüreğinle düşün.Söylemiştim sana ve gene söylüyorum sen benim özgürlüğümsün...Beni solduran,beni döken,savuran o mevsime dokun,bana dokun son bir kez daha. Yüreğini bağışla.Ellerini ver bana...

Hani bir şarki vardı ya beraber dinlemiştik,beğenmiştik. İkimizde kendimizden bir şeyler bulmuştuk.Hani diyordu ya genç adam 'Bağışlayın beni sevdalarım! kendimi parçalara ayıramadım. Alın gidin korkularımı, saclarımı ellerinizle okşayın,hiç bir ayrılık yeniden aydınlatmıyor beni,ve bütün ayrılıklar sabah olunca alıyor nefesimi,kan revan içindeyim gönlümün derdindeyim,yerlerin dibindeyim kurtar ne olur, ne olur.! 'İşte kan revan içindeyim.Kurtarmayacak mısın beni? sürme beni yalnızlıklara korkuyorum,üşüyorum,güçlü değilim.Güçlü olamam,bir kez daha bu sevdaya boyun eğemem.Bitirme, soldurma gülümü dön ne olur

Yıllar ikimizden bir şeyler götürmesin.Saklasın , bıraksın bizde.Biz bunun için beraber değil miydik? Küçük bir dünya kurmak değil miydi yüreğimizin emeli? Kaçamazsın,kaçamam bende.Böyle yarım bırakamayız,ağlar mevsimler bizle,yıldızlar dökülür avuçlarımıza,güneş hiç doğmak istemez,yağmurlar bile yağmaz tenimize...

Ve son bir şey daha,son bir cümle daha yazıyorum sana,ki yazacak bir şeyimde kalmadı.Kalemim kırılmak üzere, defterimde iyice kana bulandı az sonra yırtılır.Hiç değilse mürekkebim bitmeden,defterim yırtılmadan bunları sana vereyim... Benden gitmemi isteme,unutmamı da isteme,gidemeyeceğimi bile bile gitmek istemem.Unutmayacağımı bile bile unutmayı da dilemem.Madem acı çekeceğim,madem bedelini ödeyeceğim, öderim sevgili.Eğer sen gitseydin, kal demezdim sana,ama ben o kadar bencilim ki, senden kal demeni bekliyorum.iste ben böyle biriyim.Beni bir daha sever misin bilmiyorum,istersen sevme ama gitmemi de isteme.Gitmiyorum, bıraktığın yerde duracağım.Ayrılmayacağım oradan,sen git çareyse, sen git.Sen bırak beni, yeter ki benden isteme.Çünkü bu bedel değil sevgilim...
Gideceksen git şimdi..