Birtek sensizliği içim almıyor ...

[ÇiNgEnE]

Bir yarayı kanıyorum,usulca ucundan…Yüzümde iflah etmez rengi kırmızınınBir sevdayı tanımlıyorum ayartılmış sözcüklerin kıvamınd****oskoca bir eylülden özet olarak, çıka çıka eylül dertleri çıkıyorBir aşka katılıyorum usulca,ucundan
Bulutları bir yorgan gibi örtüp asi düşlerime,tırnak kemirip ışığın kıt sızdığı dip odalarda,seni anımsıyorum
Yüzümde iflah etmez rengi kırmızının

Geniş zamanlar düşlemiştik,düşlerimzi yaşmak içinAyrı sandallara binip ayrı ülkelere doğru kürek çektik;ayrı ülkeler,ayrı ülküler içinNe çok da düşlemişşiz ki düşümüzden düş’tükYarım kaldık, yağmalandık,yandıkça düş’tük

Al yanaklarımız,gül benizlerimiz yeşil ormanları,yeşil ırmakları,yeşil çağlayanları andıran deli gözlerimiz erken vurdu tufan…Ve tûrab olmak ne acı…

Varlık ile yokluk arası bir yerdeyim,sanki arasatta kaldımTükenmişliğimdir bunca yazılanlarSesim tüknemeye yakın,duyan yok serzenişimi
Yetiş ey yâr!Eriyen bedenimi,eriyip yok olmaya yüz tutan benliğmi varlığınla canlandır,varlığınla neşvü-nema bulsun yokluğum…

Ben çevreledim kendimi çetrefilli örtülerleSuçlu benim bilirim,ben kendim kurdum darağacını,kendim çektim ipimi,kendim siyaha boyadım mavi renkli düşerimi…Düş’tüm…

Öyle uzak geliyor ki yol boyu yürüdüğümüz kaldırımSıcağa inat serinliğinde dinginleştiğim zamanlarNe çabuk terk etmiş beni de yanıp küllerimi bile bulamaz olmuşum…

Bilir misin ey yâr her derdi üstüme alırım amma;bir tek sensizliği içim almıyor!