Aşk Bir oyundu(o"nun icin öyleydi)

[Xie]

“Büyümen gerek çocuk” demiştin bana
Bense gözlerindeki gördüğüm ışıltıyı Aşk sanmıştım
Nerden bilirdim ki meğerse Aşk bir oyunmuş
Ben bunu oyunu sadece provalarında kaldım ileriye gidemedim
Belki Aşk’a farklı yaklaşmamdı yahut Aşk’ı oyun olarak kabullenmemdi
Kim bilir ben küçükken bir misket oynamayı bilirdim
Birde ara sıra çanak çömlek oynamayı
Şimdi merak ediyorum aslında o zaman çok gülmüş müydün bana
Hani gözler “ah o yalan gözler” herşeyin çıplaklığıyla anlatır gözler dediğinde
Bak gözlerime seni ne çok sevdiğime dediğinde
Safça sana inandım diye çok gülmüşmüydün
Ben ki gözlerinde hüznü görmüştüm hani ağlamıştın ya inandırmak için
Güzel roldü aslında harika bir replikti
O an inanmıştım sana açmıştım kalbimin kilitli kapılarını
Oyununu gerçek sanmıştım aldanmıştım
Sahi söylesene çok güldün bu saf halime
Gözlerinde okşarken saçlarımı güzel sözlerine ısıtırken içimi
Eğlenmişmiydin bari hadi söylesene
En çok da “evcilik mi sandın güzelim” deyişin acıtmıştı kalbimi
Ama nerden bilirdim ki ben evcilik oyununu küçükken oynamamıştım ki hiç
Belki haklıydın büyümem gerekiyordu
Ama hayat gibi bunda da sınıfta kaldım büyüyemedin
Baksana bir Aşk Oyununu sergileyemedim daha
Şimdi perde kapandı büyük bir alkış koptu
Bir kadın ağladı, bir adam alkışlandı
Yaralı bir kalp kaldı geri de
Oyun bitti Aşk gitti
Söylesene bu piyes burada nasıl bitti…
Sonunu göremedim ben

!!!!!!
!!!!
!!!
!

ALINTI

[Xie]

Sahi söylesene çok güldün bu saf halime