Nazarında eriyen bir nefestim!

[tantana]

Nazarında eriyen bir nefestim!



Kim ne derse desin
İsterse ölümün adresini göstersin
Her bir dost terk etsin lakin sen benim kaderimsin.

Hicran alıp götürsün
Hüzün kapımda nöbette dursun
İsterse ruhum kendi serencamında sukutu yaşasın.

Kalbim an’a yaklaşsın
Hayatımın her anı hazanla anlamlaşsın
Yalnızlık kaderimden sahifelerde bir bir haykırsın.

Lakin sen derdimsin
Muvazenem için vazgeçilmeyensin
Halin derinliğinde dilin sessizliğinde bir şevkimsin.

Yıllardır sabrettim
Mütemadiyen çekindim söz etmedim
Gözyaşlarım arkadaşım oldu gece sığınağıma kondu

Sen üzülmeyesin diye
Bir maraz halini kuşatmasın hissiyle
Kalbimin titremeleriyle ve ruhumun solgun haliyle

Sana yaklaşmak
Halimin perişanlığını anlatmak
Yüreğimin hıçkırıklarını bırakmak için çok bekledim

Hiç üzülmeni istemedim
Çünkü sen müstesna bir derdimdin
Kimseye söz etmedim aşkını sinemde düğümledim

Artık biliyorum ki tükendim
Her şeyi göze alacağıma söz verdim
Senin halini bilendim nazarında eriyen bir nefestim.

Nelere direnmedim ki
Diyarların hikâyelerinde nefeslendim
Yıllardır çileyi demledim sabırda kemaliyeti keşfettim.

Adamlık kimliği için azmettim
Âdemi beşerliğimle sürekli iftihar ettim
Ölümle barışıklığımı biledim tefekkürde aşkı hissettim

Suhulete seninle eriştim
Ülfeti idrak ettim hamiyeti bildim
Aşkın sahifelerinde mütemadiyen nefeslenerek geldim…