Ah kalbim yine hazandasın!

[tantana]

Ah kalbim yine hazandasın!

Ne kadar hazin ki
Sende vefasız bir yolcusun
Solgun kalbim feryat ederken nefesim tükenirken.

Bir evlada demeden
Gitmelerin seyrinde demlenirken
Tükenmeyen hıçkırıkların sağanağında geçip gidersin.

Ne halin muvazenesinden
Ver nede vefanın kadrinden nasiplenmeden
Heveslerinin renklerinde sırnaşık halinle ve giderken!

Her ne dense ne söylense
Senin için kifayet etmeyecektir bilirim
Hüznün anlamsızlığında sefilim kalbim yılgın böyleyim.

Sevmek adına her ne varsa
Dalgaların hicranı mütemadiyen anlatsa
Gök kubbeden yıldırımlar sarksa mahzun kalbim uğraşta.

Sormak adına her ne varsa
Şayet maksat ram olmak için şartsa
Muhabbet karşılıklı olmayınca neyleyim sen var git yoluna.

Nihayetinde kalan ömrüm
Hazanlaşacaksa ve şevk kalamayacaksa da
Sürur bulunmayacaksa ve heyecan çok uzaklardan bakınca!

Şarkılar ne kadar anlatsa da
Kemani yüreğimi dağlayıp bayıltsa da
Aşk kalbin inşirahında anlamlaşacaksa maksut için olunca!

Feveranlar çıkıyor karşıma
Sinem her ne kadar darlığa mahkûm kalsa da
Gözyaşlarım nedameti ansa da ruhum hicranını yaşıyor işte!

Solgun çiçekleri andım
Kanatsız kuşlarla yaşamaya alıştım
Yapraksız dallara ve hırçın kayalıklara nedense seni anlattım!

Orada hüznü aaaaaaadım
Sancılarımla baş başa sukutu hali yaşadım
Uzaktan da olsa sana yılmadan sevdamı hicran içinde anlattım!

Ve takatsiz ağladım
Aşk için çileyi derleyip teneffüs ettim
Ve niyaz ettim mağdur olmamanı diledim nasip böyleymiş dedim!