Anlayacaksın. . .

[HiRa]

[Üye Olmadan Linkleri Göremessin! Üye Olmak İçin Tıkla...]

Bir gün, gökten bir yıldız kaydığında
Esen rüzgar daldan bir yaprağı daha kopardığında
Bir damla yaş gözünden sessiz sessiz,
Çaresiz süzüldüğünde anlayacaksın beni
Neden geceler karanlık, karanlıklarsa kimsesiz,
Neden tüm ayrılıklar uzun ve yalnızlıklar soğuk.
Bir gün arkana bakarken buruk buruk,
Neden kimsesiz kaldığımı anlayacaksın benim.
Her sözünü suskunluğun takip ettiğinde,
Her mecliste sözün geçtiğinde
Her dokunuşun seni uzaklara çektiğinde
Neden yalnız olduğumu anlayacaksın benim.
Güneşin hergün aynı dağların arkasından doğması mı?
Yoksa aynı dağların arkasında kalan sen mi,
Bir değişikliğin hayatında ne kadar güzel duracağını
Düşündüğünde anlayacaksın beni.
Kusursuz hayatını sorgulamadan yaşarken
İnadına umursamaz insalara kıza kıza
Öfkeni kusarken saygısıza, kaygısıza, gamsıza,
Kusurum neymiş anlaycaksın benim.
Kaldırım taşlarını ezberlediğin sokaklardan
Gözü kapalı yürüyebildiğin evine kadar,
Bir çöp bulup monotonluk adına ne varsa
Atmak istedğinde anlaycaksın beni.
”Ben ol da gör” demiş ya adamın biri
Ben ol da gör, halimi tariften de acizim.
Ve sen asla ben olamayacağına göre.
Tam anlayamayacaksın halim nedir benim...

alıntıdır

__________________