Sen Yaşayacaksın...

[tantana]

tenimi
bırakıp gidecek soluğum..
....../.........sen
bir
soluk daha ekleyeceksin hayata
tırmandıkça göğsünden ince bir sızı
gözlerin gülecek belki /
için ağlayacak /
gözünde istanbul / pencerende bırakıp gittiğim bir kış /
teninin beyazını kesecek
benden aldığın iklimlerin ayazı /
kanamayacak dudakların.../..
../..ama
nemli bir mevsim gibi
yanaklarından
öperken seni
benden götürdüğün soluklarım gelecek aklına /
ağlamayacak...susacaksın...çıldıracaksın....

belki
kendini kandırmak şimdi /
çekip giderken
karalara bürünmüş ağıtları yakmak /
bir şehri /
yeniden
hep yeniden kurmak
veya
ben giderken
ardımdan bütün duvarları yıkmak...

belki/
kendini
kandırmak şimdi....sen
daha çok yaşayacaksın...
bense
kaldığım istasyonda
elim koynumda
zamanın
durduğu an'da olacağım.......

sen /
yaşayacaksın /
ben /
soluğu yitik bir can gibi /
zamanın
donduğu an'da
olacağım..siyah beyaz fotoğraflarla bir /
solacağım.....