|
|
|||||||
| Kayıt ol | Yardım | Sohbet | Gazete oku | Diyetsaglik | Üye Listesi | Ajanda | Arama | Bugünki Mesajlar | Forumları Okundu Kabul Et |
| Aşk Aşk nedir? |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
20-06-09, 21:37
|
#1 |
|
Bu Cinayet! Günahın En Has Hali İHANET Hakkımı ver Gideyim ADALET Son KOZUM Olsun Zorda Sukunet..
 
Üyelik tarihi: 15-11-08
Nerden: ∂σмιησℓαη∂
Mesajlar: 5,805
Tecrübe Puanı: 16736
|
Kalbimden döklen sözler...
 KALBİMDEN DÖKÜLEN DUYGULARIM RÜVEYDA fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına bir güvercin uçurup kıtalar arasından çağırdın beni geçerek birer birer sürgün kanyonlarını derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı yıkarak yalnızlığa kurduğum sarayımı yetim çığlıklarımı duyurmak üzre sana koşup geldim ; iliştir beni memnu bahtıma adını söylemek istemiyorum her hecesi amansız bir kor dudaklarımda her harfine yıllardır simseklerle yarıstım zindanlara karıstım , ölümlerle tanıstım adını söylemek istemiyorum rüveyda dedigim zaman anla ki, senin için yürüyor kelimeler çıglıgımın atardamarlarından hangi yıldızdır bilmem, gözlerin kayar da üzerime rüveyda önce tuhaf bir deprem yayılır bedenime sonra açılır önümde ıstırab vadileri silik renkleriyle adımlarıma çözülmeye yüz tutan bir mazi mühürlenir hayalin bittigi menfeze dogru alaca bir at kosar içimde zamansız , mekansız nefese dogru uslanmaz bir yürek tasıdıgıma dair yaygın bir kanaat dolasır aynalarda oysa rüveyda baştanbaşa ben kevser akan , gül kokan bir kalbin filiziyim. kitaplara sürdügüm kapkara lekelerden bir anlatsam nasıl utandıgımı bir dogrulsam egildigim yerlerden agarır tanyeri nilüferlerin alaca bir at kosar içimde ezer toynakları ile anılarımı sular köpürmemeliydi rüveyda kırılamamalıydı ıslak dalları hasret selvilerinin ben zehire alıskınım , serbete degil rüyalar hefret eder avare durusumdan kabuslar çeker ancak derdimi yeryüzünde sen gün boyu simsiyah bir ufukla beraber ben her gece bir Mehdi türküsüyle çilekes yargılamak için zeval kayıtlarını inkilab bekliyorum hangi umut çiçegidir bilmem , ellerin uzanır da gönlüme rüveyda derinden bir ok saplanır bagrıma beynimi çagıran bir sese dogru alaca bir at kosar içimde zamansız , mekansız nefese dogru varlıgın cinayettir memleketimde islenen akıtır kanını en asil pehlivanların yoklugun sükunettir kusatır evrenimi varlıgın ve yoklugun ölümüdür baharın artık eskisi gibi bakamıyorsun göklerinde bir belkis otururdu rüveyda binlerce gökkuşagı olurdu kirpiklerin güneş bir anne gibi dururdu başucunda artık dokunamıyor kakülün bulutlara karalara bürünmüş saçlarında dolunay ben bu kadar zulme layık mıyım rüveyda hangi ressami vurur bilmem , nedamın sarar da benligimi ben beni tanımam kaldırımlarda kafesleri yutan kafese dogru alaca bir at kosar içimde zamansız , mekansız nefese dogru kırmızı bir kurdela baglayarak alnına duydun mu orkideye dua eden birini bu ısmarlama yüzler yok mu rüveyda bu yapmacık bebekler gözyası akıtırken gülenler yok mu beni kahrediyor geceler boyu hangi çagın gelisidir bilmem , gülüsün soluk bir dünyanın mezarlarına gömerek gurbetimi kapadı karanlıga Yesrip , kapılarını meydan okuyusun çagın ordularına bilmem hangi mevsimin baslangıcıdır doruklardan öte hevese dogru alaca bir at kosar içimde zamansız, mekansız nefese dogru yasını tutuyorum yarattıgım düslerin yıpranmıs divaneler gibiyim sokaklarda amansız bir ütopya üfleyen pencereler lif lif yoluyor dram seyyahı bedenimi önümde , haksızlıgın hesaba çekildigi hiç kimsenin kimseyi tanımadıgı mahser arkamda , kare kare ömrümü belirleyen hatırladıkça yanıp tutustugum resimler söyle, nasıl asarım pismanlık daglarını yeniden bir nil olup tasar mıyım çöllere kim giydirir basıma tacını nihayetin kim takar bilegime hürriyet künyesini karada balık gibi nasıl yasarım , söyle rüveyda , seziyorum ; tahammülün kalmadi ama dur , bosaltayım bütün çıglıklarımı asırlardır köhne barınaklarda küflenen , çürüyen çıglıklarımı at vuruldu ; içim paramparça rüveyda gölgelerin ardına sakladım kusurumu sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin ben burda damla damla eriyip akıyorum yine de , çignetemem kimseye gururumu istenmedigim yeri sessizce terkederim hatıra kalsın diye bırakırda ruhumu mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim... Nurullah Genç
__________________
вυ ¢ιηαуєт!... güηαнıη єη нαѕ нαℓι ιнαηєт нαккıмı νєя gι∂єуιм α∂αℓєт ѕση кσzυм σℓѕυη zσя∂α ѕüкυηєт кєη∂ιмє ѕαяıℓıя ∂σηαяıм |
|
  
|
|
| Bookmarks |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Normal
