Bana borcun var...

[nilll]

Adam genç kadına seslendi
-Bana gözyaşı borcun var!
Genç kadın sordu
-Nasıl öderim?
Adam gözlerini kırptı
-Haydi gülümse!
Gülümsedi genç kadın. Adam, cebinden mendilini çıkarıp,borcunu sildi. Ve mendilini özenle katlayıp, yinekalbinin üzerindeki iç cebine koydu. Bir demet mor sümbül vardı kadının elinde. İkisi de bahar kokuyordu... Biri ilkbahar,diğeri güz.
Adam, seslendi yine
-Bana mutluluk borcun var!
Genç kadın, biraz mahcup, biraz şaşkın sordu
-Nasıl ödeyebilirim?
Heyecanlandı adam
-Haydi yat dizlerime!
Genç kadın bir kedi uysallığında, yattı dizlerine usulca. Adam, şefkatle saçlarını taramaya başladı kadının.Saçları, güneşe ve yağmurlara hasret hiç yaşanmamış baharlara benziyordu. Çaresizliğini ördü sırasıra.Sonra saçının her teline, mutluluğun çığlıklarını bağladı adam. Yetmedi, gizli düğüm attı.. Ağladı. Havakararmak üzereydi. Dışarıda yağmur yağıyordu delice. Adam, sürekli borç defterlerini kurcalıyordu. Gençkadının gözlerinin içine baktı
-Bana yürek borcun var!
Borcunun farkındaydı sanki genç kadın. Şaşırmadı
-Bu borcumu nasıl ödeyebilirim?
Adam kollarını uzattı
-Haydi tut ellerimi!
Sümbül kokusu sinmiş ellerini uzattı genç kadın. Elleri öyle sıcaktı ki, eriyiverdi bütün borcu avuçlarının içinde.Genç kadın gitmek üzereydi.Adam son kez seslendi;
-Bana can borcun var!
Kadın irkildi;
-Can mi?
Sigarasından derin bir nefes çekti adam;
-Evet.. Can borcun var. Sensizlik öldürüyor beni!
Hoşuna gitti sözler kadının
-Peki bu borcumu nasıl tahsil etmeyi düşünüyorsun?
Adam, biraz daha yaklaştı;
-Yum gözlerini!
Hiç tereddüt etmeden yumdu gözlerini. Adam da yumdu gözlerini, masumca bir öpücük kondurdu kadınıntitreyen dudaklarına.
-Bu ne simdi yaptığın? diyerek çattı kaslarını kadın...
Adam, pişmanlıkla, memnunluk arasında gidip geldi.Kekeledi
-Hayat öpücüğüydü!
Kısa bir sessizliğin ardından bu kez kadın öptü adamı şehvetle... Adam, sasırdı;
-Ya senin bu yaptığın neydi?
Genç kadın kapıya yöneldi;
-Veda öpücüğü!
Kalan borçlarına karşılık, yürek dolusu çaresizlik ve bir de mor sümbüllerini masanın üzerinerehin bırakıp gitti genç kadın. Adam koştu peşinden sümbülleri geri verdi kadına
-Ne olur iyi bak umut çiçeklerime solmasınlar...
Genç kadın sümbülleri aldı
-Merak etme günaşırı sularım çiçeklerini!
Adam sevindi
-Güneşe, suya gerek yok. Gülümse yeter!Kadın, gözden kaybolurken haykırdı adam;
-Umutlarımı kefil yaptım. Unutma, bana aşk borçlusun!
Haykırısı yağmura karıştı, kadın yağmuru hissetmeyen kalabalığa...

<<başka bir forumdan alıntıdır.>>

[imparatorhasan]

helallllll...ellerine saglık süper...

[Creep]

Çok güzel nil tskr... daha mutlu biteni yokmu.. ??

[nilll]

bulduklarımı ekliyorum,bu hüzünlü ama bir o kadarda güzel bence, ayrılık güzellik katmış..

[Creep]

bence kız giderken adam onu durdurmalıydı...

[nilll]

sana özel bi tane mutlu sonlu hikaye bulucam ;)

[Creep]

tamam ama benim baska bir ricam daha var.. bu yazı üzerinde oynamalar yaparak mutlu bitmesini sağlarmsn ;)

[nilll]

neden olmasın :D

[Creep]

sabırsızlıkla bekliyorm ;)

[nilll]

Adam genç kadına seslendi
-Bana gözyaşı borcun var!
Genç kadın sordu
-Nasıl öderim?
Adam gözlerini kırptı
-Haydi gülümse!
Gülümsedi genç kadın. Adam, cebinden mendilini çıkarıp,borcunu sildi. Ve mendilini özenle katlayıp, yinekalbinin üzerindeki iç cebine koydu. Bir demet mor sümbül vardı kadının elinde. İkisi de bahar kokuyordu... Biri ilkbahar,diğeri güz.
Adam, seslendi yine
-Bana mutluluk borcun var!
Genç kadın, biraz mahcup, biraz şaşkın sordu
-Nasıl ödeyebilirim?
Heyecanlandı adam
-Haydi yat dizlerime!
Genç kadın bir kedi uysallığında, yattı dizlerine usulca. Adam, şefkatle saçlarını taramaya başladı kadının.Saçları, güneşe ve yağmurlara hasret hiç yaşanmamış baharlara benziyordu.Aşkını ördü sırasıra.Sonra saçının her teline, mutluluğun çığlıklarını bağladı adam. Yetmedi, gizli düğüm attı.. Ağladı. Havakararmak üzereydi. Dışarıda yağmur yağıyordu delice. Adam, sürekli borç defterlerini kurcalıyordu. Gençkadının gözlerinin içine baktı
-Bana yürek borcun var!
Borcunun farkındaydı sanki genç kadın. Şaşırmadı
-Bu borcumu nasıl ödeyebilirim?
Adam kollarını uzattı
-Haydi tut ellerimi!
Sümbül kokusu sinmiş ellerini uzattı genç kadın. Elleri öyle sıcaktı ki, eriyiverdi bütün borcu avuçlarının içinde.Genç kadın gitmek üzereydi.Adam son kez seslendi;
-Bana can borcun var!
Kadın irkildi;
-Can mi?
Sigarasından derin bir nefes çekti adam;
-Evet.. Can borcun var. Sensizlik öldürüyor beni!
Hoşuna gitti sözler kadının
-Peki bu borcumu nasıl tahsil etmeyi düşünüyorsun?
Adam, biraz daha yaklaştı;
-Yum gözlerini!
Hiç tereddüt etmeden yumdu gözlerini. Adam da yumdu gözlerini, masumca bir öpücük kondurdu kadının titreyen dudaklarına.
-Bu ne simdi yaptığın? diyerek mahçup gülümsedi kadın...
Adam, pişmanlıkla, memnunluk arasında gidip geldi.Kekeledi
-Hayat öpücüğüydü!
Kısa bir sessizliğin ardından bu kez kadın öptü adamı şehvetle... Adam, sasırdı;
-Ya senin bu yaptığın neydi?
Genç kadın kapıya yöneldi;
-Herşeye yeniden başlama öpücüğü!
Kalan borçlarına karşılık, yürek dolusu bir aşk ve bir de ömrü boyunca hep beraber olma sözüyle sarıldı genç kadın. Adamın gözlerinde mutluluk parıltıları vardı artık...
-Umut çiçeklerimizi beraber yetiştireceğiz artık,dedi kadın, gitmiyorum, hep senle olacağım...
Adam sevindi
-Güneşe, suya gerek yok çiçeklerimizi büyütmemiz için. Beraber olalım yeter!
Ve genç kadına sarılmış bir biçimde haykırdı:
-Ey aşk,bizi hiç bırakma!!!
Haykırısı yağmura karıştı, yere düşen her damlasına aşk karışmış olan kalabalığa...