Ey Aşk! Yap Son Hamleni

[KaRma]

Ey Aşk! Yap Son Hamleni

Aşkım yetmedi sana..Yetinmek nedir hiç bilmezdin zaten..Ama benim
sunduğum aşk yetinmen gerekenden çok daha fazlasını vaat etmişti
sana..Benim gibi sevmeye biliyorum yüreğin yetmedi...


.....Baştan evet daha en baştan biliyordum bir gün itilip unutulan
ne varsa beni onlara katacağını..Kavgam,mücadelem seni anlık
sevmelerle yaşatmak içindi..Hiçbir zaman sonsuza dek benim
olmayacağını biliyordum..Asla bu beklentiyle sevmedim seni..Sevdim
evet..Ve bir gün hiçbir şey söylemeden çekip de gideceğini bile
bile..Kalman,beni,benim seni sevdiğim kadar sevmen gerekmedi
hiç..Hiçbir şey için bana söz vermen gerekmedi..Adı üstündeydi
işte..Karşılıksızdı..Gerçek aşktı..Varlığını oluşturan
hiçbir zerre beni anlamadı..Belki de anladı da ya ben sana fazla
geldim yada sende bir şeyler eksik kaldı..


.....Biliyor musun?Her elimi uzattığımda boşluktu tuttuğum..Her
dokunmak isteyişimde hiçbir şeydi bulduğum..Her yemin edişimde
bozmak oldu sonum..Savruldum..Ettiğim dualar kadar yoktun..Her sana
bakışımda gözlerin öyle derin uçurumlara attı ki beni düşüp
ölmekten değil her düştüğümde ölememekten yoruldum..Hiç isyan
etmedim kadere..Hiç kimseyi sorumlu tutmadım..Hiç beddua etmedim
sana ve hiç lanet okumadım aşkına..Hiç ağlamadım ardından
bakarken..Hiç uykularım bölünmedi..Yaşamaya hiç ara vermedim ve
hiçbir vakit düşünmedim ölümü..Yaşamalı ve yaşadıkça seni
sevmeliydim..Çünkü biliyordum..Aşkın benimle birlikte gelmeyecekti
mezara..Öteki dünyada kavuşamayacaktık..Burada sevemediysen beni
orada da sevemeyecektin..İki dünyada da yokluğunu çekmek fazlaydı
kahrolurcasına seven gönlüme..


.....Ben böyleyim işte..Böyle büyük sevdim seni..Söylesene kim
sevdi seni bu kadar körü körüne..Bu kadar beklentisiz..Bir
varlığı seviyor olmak kolaydı her zaman..Bense yokluğunu sevdim
senin..Kolay olan varlığını değil,zor olan yokluğunu
sevdim..Dönmen için değil..Hiç dönmeyeceğini bilerek...Sevmen
için değil,hiç sevmeyeceğini bilerek,koskocaman bir sensizliği
içimdeki her bir hücreye itinayla yerleştirerek,gittiğin yollara
mutluluk duaları serperek,beklemeden,ağlamadan,dönmen için
yalvarmadan,ölmeden,yaşaya yaşaya ve acımı sindirerek sevdim..
.....Dönme sakın!


Geçecek bi tanem geçecek. Her şeyin geçtiği gibi. Kıyılarına
vurup duran bir deniz var içinde. Durulacaksın."


Ne anlatmalıyım sana. Yüreğim acıyor. Ellerim sıyrık içinde...
Yenildim. Yine bilmem kaçıncı kez yenildim.
Yeminlerim, asık yüzlü kararlarım, asla olmazlarım....... hiç
biri kar etmedi. O, gelişi hep bilinen ama çaresiz
teslim olunan kasırga gibi. Direnmeyeceğim. Bir idam mahkumu gibi
teslim olacağım.


Kimse yok, ellerimi bırakma, düşeceğim..."


Gece kanıyor sessiz ve derinden. Yüreğim iki parça, ay gibi.
Ellerim kanıyor, sar onları.
Ellerim sana kanıyor, tut onları.......tutabilirsen. Sorularına
cevap alamamayı sevmezsin ya,
aslında hep cevaplarını bilmediğim sorular var hayatta. Durmadan
onları soruyorsun.
Oysa konuşacak ne çok şey var. Şu huzursuz insan kalbinin sukun
bulduğu cennet bahçelerinden
söz etmek isterdim mesela. Kalbim sakinleşirdi belki.Sonra
masallardaki peri kızlarından bahsetmedik.
Hani hep bir sırları vardır da ifşa ederlerse bir güvercin olup
uçup giderler.
Gülüyorsun içinden, "Peri kızı mı sanıyor bu kendini?",
diyorsun. Biliyorum. Ama sen bilmiyorsun...


Hayat; benim için boşlukları doldurabilme becerisi


Geceyi kanatıyor bakışların. Sessizce iniyor üstümüze rahmet.
Taa derinlerde kimsesizlik. Ben mi?
Ben boşlukları dolduruyorum; boş sandalyeleri, boş saatleri, fill
in the blanks'le belirtilen kelime arası boşlukları,
avare boş gönülleri... Eyvallah etmiyorum ne sana, ne neon
ışıklı hayatlara ya, yine de bir parçam kalıyor orada.
Çekilmiyor hayat ya da çekemiyorlar bizi, bilmiyorum. Boş ver.
Saçlarını okşayıp, dudağındaki tebessüm oluyorum,
usulca kalbine dokunuyorum sonra.


Ey aşk! Son hamleni yap şimdi. Hazırım...


Yoruldum. Dipsiz bir kuyuya düşüyor gibiyim. Çırpındıkça daha
hızlı, daha hızlı düşüyorum.
Tutunmaya çalıştıkça parçalanıyor ellerim. Ey aşk, hadi gel!
Buradayım. Yeter uykusuz gecelerim,
yürek çarpıntılarım, kor gibi yakan hasretlerle geçen günlerim.
Ne mümkün sevgili ve ne mümkün toprak.


Ey aşk! Hazırım. Son hamleni yap şimdi....