Büyük aşklardan geri kalanlar” diye bir şey olmaz!

[Xie]

cünkü büyük aşklar o kadar büyüktürler ki, geride kalmazlar. Daima sizinle gelirler, daima içinizde bir yerlerde yaşamaya devam ederler. Öyle geride falan kalmazlar. Kalıyorlarsa zaten siz yanılmışsınızdır, o büyük aşk falan değildir.

Çünkü büyük aşklar, insanın bünyesinde kocaman değişikliklere yol açarlar ve bu değişimler yaşamlarınız boyunca sizinle gelirler...Bazen iyidirler, bazen de kötü ama hep varolurlar.

Çünkü; öyle bitti denilince bitmez büyük aşklar...Bir şarkıda, bir bakışta, bir dokunuşta aklınıza gelirler. Milad gibi olurlar hayatınızda. Ondan sonra atacağınız her adımda sizinle gelip, yaşamdaki seçimlerinizi yönlendirirler: Baktığınız insanları, hoşlandıklarınızı, yemek yiyişinizdeki değişiklikleri, giyim tarzınızı hatta konuşmalarınızı.

Bir süre sonra eğer kötü bir acı yaşadıysanız ona benzeyenleri acıtır, sonra ona benzemeyen birilerini aramaya başlarsınız. Ama nedense hep onun gibilere takılırsınız yeniden.

Güzel bir şeyler yaşandı ve elde olmayan nedenlerle bittiyse birebir aynısını ararsınız ve ben söyleyeyim; babayı alırsınız :) . Çünkü büyük aşklar bir tanedir ve aynısını bulmak imkansızdır. Sonrasındaki daha dolu dolu, daha tutkulu hatta daha özel bile olabilir ama onun gibi değildir asla. ( Hatta kişilikler ve ortamlar birebir tutsa bile...)

Bir dönem kalkan olur yüreğiniz hayata...Ellenmez, dokunulmaz yüreğinize...En karizmatik döneminizdir laf aramızda. Sonra acımaya başlar, yüzleşmeler, sorgulamalar...Sonra yumuşar giderek...

Bir çift göze takılırsınız sabahın bir köründe...Daha kargalar kahve içmeden, içinizde bahar çiçekleri açar. Salakça sırıtmaya ve elinizi ayağınızı kontrol edememeye başlarsınız. Karizma kalmaz, veya fazla kasılıp eğreti durursunuz. Gülümsemeye çalışırsınız ama sadece dudağınızın kenarında ***** bir kıvrım oluşur. Sorulan sorulara vurguları şaşırarak cevap verirsiniz. Dalar gidersiniz...Teniniz ürperir. Elleriniz terler ( Bu da hormonal / lenf bezleri ile ilgili bir sorundur, doktora gözükün), kim olduğunu öğrenmek için delirirsiniz. Hatta ona dokunmak için, kimliğini bile bilmeden. Patronun, hayatın, çevrenizdekilerin seslenişleri, söylenmeleri umurunuzda bile olmaz. Hatta işleri savsaklamaya başlarsınız. Hayal kurmaktan daha önemli ne olabilir ki böyle anlarda?!

[SahiL]

ne güsel yazılmış:( çok etkilendim