[vazgeçemem demiştim]

[DoMiNo]

[vazgeçemem demiştim]

demiştim...
söylemiştim vazgeçemem demiştim.
ama oldu işte.
kaçış planımı yaptım kalbinden ...

üzgünüm ama bittim ben...
yuvaya artık dönemem,
beni bekleyen biri olsa bile,
artık seni sevemem...

Üzgünüm bütün olanlar için. Ama olmak zorundaydı hepsi. Birşey yapamam senin için. Hayatımda kimsenin hayallerinde yer almamıştım, belkide seninde olmamalıydım ama bunu çok geç anladım...

Üzgünüm, dilimden çıkması zor en acı sözler için. Seni kırdığım, bütün olanlar için. Ama böyle olmak zorundaydı herşey. Aşkın hapsinden böyle kaçmalıydım. Kalbimi zor da olsa taşlaştırıp hemen kaçmalıydım. Korkmadan, hissetmeden, seni son bir kez de olsa görmeden gitmeliydim. Çünkü son görüşler daha da çok zorlaştırı vedaları. N e de olsa mutlu olmak için, sevmek için, bilmemek, işitmemek, hissetmemek gerek diyen sen değil miydin ?....

Üzgünüm kaybolan yıllar için. Telafisi yok belki ama her yılın, her dakikası her saniyesi sendin!
İşte o yüzden böyle oldu ya herşey. Seni kırmamak için, o güzel kalbini, hayallerini mahvetmemek için, yüreğini fırtına sonrası talan olmuş bir şehire çevirmemek için gitmeliydim ve BİTMELİYDİ herşey...

Neden bu kadar zor oldu kaçmak senden ?
Halbuki planlamıştım. Seni görmezden gelmekti unutmak, hayalet gibi dolaşmaktı, ama izin vermedi kalbimdeki...

AŞK HİÇ BİTMEZMİŞ MEĞERSE;

Yırtık bir afişte, çocuk gülüşünde, bitmeyen bir filmde, hayatın en heyecanlı yerinde, Yüreğinin parmak izinde kalırmış ...

Yapamadım, kaçamadım ama artık revizyonda kalbim, görüşmek istedim ama kilitli...
ben yokum artık sen de bittin, umutlarımda bitti.
üzgünüm...