|
|
|||||||
| Kayıt ol | Yardım | Sohbet | Gazete oku | Diyetsaglik | Üye Listesi | Ajanda | Arama | Bugünki Mesajlar | Forumları Okundu Kabul Et |
| Aşk Aşk nedir? |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
02-05-09, 15:48
|
#1 |
|
Bu Cinayet! Günahın En Has Hali İHANET Hakkımı ver Gideyim ADALET Son KOZUM Olsun Zorda Sukunet..
 
Üyelik tarihi: 15-11-08
Nerden: ∂σмιησℓαη∂
Mesajlar: 5,805
Tecrübe Puanı: 16736
|
Bana Seni Yazdıran Yokluğundur
 Bu gece yokluğunun dökümünü yapıyorum. Aylar önce sensizliğe yazdığım şiiri okudum, bir de dün gece yazdığımı... Hiç fark yok... Neden azalmıyorsun bende? Neden gidişin dün gibi? Neden sana yazdığım her yazı, hep ayni yerde tıkanıyor? Ben bugüne kadar kimseyi yokluğunda bu kadar önemsemedim Kimseyi yokluğunda bu kadar özlemedim... ve şuna emin ol; hiç kimse, yok'ken bu kadar sevilmedi... Benim karşıma "aşk" diye bu sonucu çıkaran, yarım kalmış'lıktan başka bir şey değil, bunun farkındayım..Ama iyi ama kötü, bitmeli her hikaye! Sen bitmedin. Bitmeyensin.. Ayrılığın adını koyamadık sevgilim. İşte bu yüzden kopamadık birbirimizden bir türlü.. Ben yarim kalan ve adi konmayan hiç birseyi unutmam... unutamam..... içimde sızısı kalır. Ya her şey yaşanacağı yere kadar yaşanıp sona ermeli ya da ayrılık söz konusu olduğunda bir daha kimsenin çıtı çıkmamalı! Biz bunu başaramadık, ayrılamadık! Sen yaşanıp da bitseydin eğer hatırıma gelmezdin. Seni bu kadar yazılası yapan, yarım kalmışlığındır.. O gecenin sabahında, ayrılığın aklına nerden geldiğini biliyorum... Anlamıştın benim soyut' a tutkun olduğumu... O yüzden gittin kim bilir... Sevilmek için, güzel hatırlanmak için, kayıplara karışmayı tercih ettin... oysa bu o kadar zor bir şey değildi sevgili... Farklı bir dokunuş,ağızdan çıkan ve bugüne kadar kullanılmamış bir söz yeterdi zamanı durdurmaya..... Ben, aşktan söz açıldığında zamanı durduramayan kimseyi sevemedim... Ondandır belki de varlığında sevemediğim insanları, yokluğunda düşlemek.... Belki de onandır, yanindaylen yüreğinin gurbetine düştüğüm bir sevgiliyi, sılasında özlemek.. Yokluğun hiç de adil değil... beni yok ediyor, seni var ediyor sevdiğim.. Evet seviyorum seni varlığına rağmen! Üç mevsim değişti bu şehirde ama ben varlığınla-yokluğunun tezatini çözemedim... seni yasamak istemiyorum! .... öyle bir sen ki sen yokken, yaşanıldığı an yitirir anlamını... sen yokken sen, yasakladı sana dokunmamı... Sana düşman bir sen var içimde.... seni senle savaştırıyorum, olan bana oluyor... su an varlığınla yokluğunun tezatini bu şekilde tanımlıyorum, seni senle savaştırırken mağlup olan yüreğime... Varlığındaki seni, yokluğundaki sen kadar sevemezdim... "Keşke sen yanımda olsaydın, keşke bir şeyler yapıp da seninle zamanı durdursaydık" diye hayıflanmıyorum artık..... Her ne kadar adı konmasa da bir kopuşun, her ne kadar vazgeçmeyi beceremesek de, ayrılık ihtiyaçtandı bu hikayede.... Yazık! son sözü zaman söyleyecek... Yazık! bu sefer hayatın acımasız akışına bıraktık aşkı... Ben senden kalan ayrılığa bile yas tutamıyorum adam gibi! Bunu engelleyen senin varlığın... işte bu kadar güzeldir senin yokluğun... işte bu kadar ayrıldığına üzülmemi engelliyor varlığın... VARLIĞININ CANI CEHENNEME, YOKLUĞUNU ALMA BARİ.....! alıntı
__________________
вυ ¢ιηαуєт!... güηαнıη єη нαѕ нαℓι ιнαηєт нαккıмı νєя gι∂єуιм α∂αℓєт ѕση кσzυм σℓѕυη zσя∂α ѕüкυηєт кєη∂ιмє ѕαяıℓıя ∂σηαяıм |
|
  
|
|
| Bookmarks |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Normal
