anneme

[seda]

Hayata dair bi umudum daha bitti işte.
Yine yenildim anne...
Yenildim ama küsmedim hayata, insanlara... Diğer umutlarımı kaybetmedim daha.
Hayallerim var anne...
Gerçekleşmesede içimde yaşattığım o güzel hayallerim var.
Belki bu olur dedim. Olucak dedim ama olmadı anne.
Seni kıramadım, gözünden akan yaşa kıyamadım.
Senin o asi inatçı dik başlı kızının yüreği parçalanıyor bazen.
Kimse bilmiyor hissettiklerimi...
Kızın içinde bi savaş veriyo hayata karşı anne.
Bazen büyük yaralar alıyo ama düşmüyo hemen.
Hayata inat ayaklanıyo ve kendinden daha emin adımlarla yürüyo geleceğe doğru...
Büyüdükçe daha bi benzetiyorum kendimi sana anne.
Bana değiştiremeyeceklerimi kabullenmemi, içim kan ağlasa da gülmeyi öğretiyosun.
Her ne kadar gülüşünle saklasan da acılarını, ben hissediyorum yüreğimde senin de duygularını.
Çünkü ben aynı sana benziyorum anne...

[STAR]

yüreğine sağlık sedacım

[AyParCam]

Yüzüme bakıp acıma bana
Tuz basma kanayan yaralarıma
Aldırma gözümden akan yaşlara
Bana aglama deme anne...

Ne gözlerim sevgiyi göremeyecek kadar kör
Ne de yüreğim mutluluğu bulamayacak kadar fakir
Böyleyim ben işte bakışlarım ok sözlerim zehir
Bana aglama deme anne...

Her gece gelir saçımı okşarsin
Sabahlara dek seyrime dalar
Yavrum lafı yüreğimi parçalar
Bana aglama deme anne...

Sukurler olsun her işe gücüm yetiyor
İşte babam tam karşımda oturuyor
O lafı duyunca aklım yitiyor
Bana aglama deme anne...

Beyaza boyadım tüm karalarımı
Sana verdim işte yarınlarımı
Anne döktürme göz yaşlarımı
Bana aglama deme anne...

[STAR]

Sevgili Anneciğim,
Ne garip; yeni yeni farkediyorum ki,
çocukları anne olunca çocuklaşıyor anneler...
... Ve insan, zamanın nasıl insafsız
bir öğütücü olduğunu bu rol değişiminde anlıyor.
Eminim karnındaki ilk tekmemden, hatta doktorların
'Bundan sonra ağır kaldırmak yok' müjdesinden
beridir iki kişilik yaşıyorsun yaşamı...

Doğum odasında bir küçük el saçlarına tutununca
değişti herşey ve o el, o saçtan hiç eksik olmasın istedin.
Kimbilir kaç geceyi karyola başuçlarında derin
iç çekişler dinleyip hüzünlenerek uykusuz geçirdin,
kaç emzirme seansında bitkin uyuyakaldın.
O gün bugündür hayatı, bir toprakla çiçeği kadar
ortak üretiyor, tüketiyoruz.
Yolboyu, kusurlarını hiç görmedik birbirimizin,
yeteneklerimizi abarttık karşılıklı; toz
kondurmadık üzerimize, kol kanat gerdik...
Ben dünyanın en iyi evladıydım, sense; tarihin
en iyi annesi... Her çığlıkta
başucumda biteceğini bilmenin güveniyle büyüdüm.
Her derdimde benden çok dertleneceğini bilmenin
o bencil alışkanlığıylaayakta kaldım.

Sevginle donandım...
Ama sonra birden o korkunç çark devreye girdi
ve yaşamın acımasız kuralı işledi ;
Büyüdüm... Senin kollarında 'sen'den habersiz,
bambaşka bir 'ben' çıktı ortaya. Bazen o eski 'ben'e
hiç benzemeyen bir 'ben'... Çünkü farkettim ki,
anlattığın masalların yaşamda karşılığı yokmuş.
Kızlar bir prens umuduyla kurbağaları öpedursun,
ben her yalanda burnumu yokladım.
Şaşırdım. Bostandaki lahanaların,
ısırılmış lahanaların ve benzeri pastoral ninnilerin
modasının geçtiğini gördüm sokakta...

Söyleyemedim sana...
'Yaşamın değiştiğini, eski tecrübelerin artık
eskisi kadar geçerli olmadığını' anlatan kitapları
salonun ortasında açık bıraktım, açıp okuyasın diye...
Her kuşağın o vazgeçilmez ikilemi depreşti yeniden;
'Devir de amma değişti' diye yakınırken sen;
ben ilginle boğulduğumdan dertlendim.
Bir yerim yaralandığında 'Anam görürse
ne kadar üzülür' diye gizlemeye çalışmak
küçük bir çocuk için nasıl bir yüktür bilir misin?
Acından çok onda yaratacağın acı, acıtır canını...

Oysa ne çok acılar paylaştık seninle...
Ve ne çok sevinçler yaşadık beraber...
Nasıl dar günlerde yardıma koşup,
kaç şenliğine ortak olduk birbirimizin?
...Lakin artık kafesten uçma vaktiydi.
'Danaların girdiği bostan'da ayakta kalabilmenin yolu,
tek başına kanat çırpmayı öğrenmekten geçiyordu.

Yargıladık birbirimizi bir dönem...Sorguladık...
...Sen bana eş dost çocuklarını örnek gösterdikçe,
ben seni eş dost ebeveynleriyle kıyaslar oldum.
Sen her sohbete 'Bizim çocukluğumuzda...'
diye başladıkça ben, değişen
takvim yapraklarını koydum önüne...

Nasıl da zalim bir çark bu değil mi?
Doğuyor, doğuruyor ve günün birinde
yuvadan uçacağını bile bile
koca bir ömrü karşılıksız veriyorsun...
Ve hayat birden ıssız bir adaya dönüşüveriyor.
Sonrası kâh bir kapı zili beklentisi,
kâh bir mektup, kâh bir telefon sesi...
Gizliden gizliye özlenen bir torun müjdesi...
Fotoğraflar sarardıkça solan bir yaşam ve uzaklaştıkça
yakınlaştığımız bir mazinin geri dönmez anıları...
Yazılarla konuştuk öyle zamanlarda...Bakışlarla anlaştık.
Ağlaştık birbirimizden gizleyerek acılarımızı...
Bir mimikle özleştik, bir gülüşle kavuştuk.
Ben büyürken seni de büyüttüm.

Şimdi çok daha iyi anlıyoruz birbirimizi...
Çünkü küçücük bir el saçlarımı kavrıyor geceleri...
Karyola başlarında uykusuz geceler geçiriyorum.
Pastoral ninnilerle büyütüyoruz oğlumu;
yalancı çocukların burunları uzuyor masallarda,
öpülen kurbağalar prens oluyor.

...Ve yaşamın değiştiğini, eski tecrübelerin
geçersizleştiğini anlatan kitapları
kaldırıyoruz salondan gizli gizli...
O korkunç çark, acımasız bir hızla dönmeye
devam ediyor. Zaman, öğütüyor kuşakları...
İnsan ancak mahrum kalınca anlıyor
sevginin değerini...
Bense sevginden mahrum kalmaya
fazla dayanamayacağımı biliyorum.

Hem biliyor musun?
'SENİ ÇOK SEVİYORUM'......

[STAR]

Merhamet sende saklı sevgi layık şanına
Huzuru buluyorum yaklaşınca yanına
Can koyarsın insanın damarında kanına
Samimi duygularla olur arkadaş anne

Senin yerini tutmaz dünyada hiçbir varlık
Sana duyduğum hürmet yüreğimde nazarlık
Seni üzen insanı kabul etmez mezarlık
Senin rızanı alan oluyor bir hoş anne

“Ana gibi yar olmaz”demiş büyüklerimiz
Seni mutlu etmektir bütün emeklerimiz
Hakkını ödemezsek cehennemdir yerimiz
Çırpınıp ağlamamız elbetteki boş anne

Ana her yaşta ana o baştaki tacımız
El vurup okşadıkça hemen geçer acımız
Ekmeğimiz.havamız,suyumuz,ilacımız
İyi ve kötü günde en güzel sırdaş anne

Kalplerimiz buluşur günün her saatında
Ben cennete talibim ayağının altında
Mahcup olmak istemem ALLAH’ımın katında
Rızayı kazanmaktır verdiğim uğraş anne

Kokuların geliyor cennet bahçelerinden
Doya doya öpeyim o güzel ellerinden
Dua et kurtulayım beterin beterinden
Yoksa perişan eder “ilahi ateş”anne

Anlatamadım seni kelimeler yetmiyor
Seni ihmal edince sıkıntılar bitmiyor
Bir türlü musibetler başımızdan gitmiyor
Bana duanla güç ver imdada yetiş anne

Can anne,canan anne,yol anne,yoldaş anne
Göz anne,sevgi anne,yürek anne,baş anne
Nur anne,sevda anne,hayat anne,aş anne
Dilerim ALLAH’tan ol meleklere eş anne....

Seda,STAR ve ELIF Eliniz yüreginiz dert görmesin

[seda]

ANNECİĞİM Anneciğim, güller neden kırmızıdır? Anneciğim, otlar yeşilken, gökyüzü neden mavidir? Örümcek neden kendine bir ev değil de, ağ yapar? Babacığım,neden çalışma masanda oynamama izin vermiyorsun? Öğretmenim, neden okumak zorundayım? Anneciğim, neden okulumu bitirmek zorundayım? Babacığım, neden büyümek zorundayım? Anneciğim, babacığım, neden sizden ayrılmak zorundayım? Anneciğim, neden bana daha sık yazmıyorsun? Babacığım, neden eski arkadaşlarımı özlüyorum? Babacığım, neden beni bu kadar çok seviyorsun? Babacağım, neden beni bu kadar çok şımartıyorsun? Senin minik kızın büyüyor artık. Anneciğim, neden beni görmeye gelmiyorsun? Anneciğim, yeni arkadaşlar edinmek neden zordur? Babacığım, neden evimizi özlüyorum? Babacığım, neden o gözlerimin içine bakınca, kalbim çarpmaya başlıyor? Anneciğim, neden onun sesini duyunca dizlerim titriyor? Anneciğim, neden "aşık" olmak bu kadar zor? Babacağım, neden sana "Babiş" deyince sinirleniyorsun? Anneciğim, neden bebeğimin minik parmakları, parmaklarıma sıkı sıkı yapışıyor? Anneciğim, bebekler neden büyürler? Anneciğim, neden bana da bir gün "Büyükanne" diyecekler? Anneciğim, Babacığım, neden beni terkettiniz? Sizi çok ama çookk özlüyorum Neden gençliğim bu kadar çabuk geçti? Neden gülümsediğimde yüzümde çizgiler var? Neden saçlarım bembeyaz oldu? Neden bir çiçek koparmak için eğildiğimde artık dizlerim titriyor? CHRISTY CARTER KOSK

[Yagmur-Kacagi]

Yüregine Saglik harika bir yazi..

[seda]

annem.gül kokulu annem.anneler günün kutlu olsun

[Shakespeare]

Alıntı: seda´isimli üyeden Alıntı Hayata dair bi umudum daha bitti işte. Yine yenildim anne... Yenildim ama küsmedim hayata, insanlara... Diğer umutlarımı kaybetmedim daha. Hayallerim var anne... Gerçekleşmesede içimde yaşattığım o güzel hayallerim var. Belki bu olur dedim. Olucak dedim ama olmadı anne. Seni kıramadım, gözünden akan yaşa kıyamadım. Senin o asi inatçı dik başlı kızının yüreği parçalanıyor bazen. Kimse bilmiyor hissettiklerimi... Kızın içinde bi savaş veriyo hayata karşı anne. Bazen büyük yaralar alıyo ama düşmüyo hemen. Hayata inat ayaklanıyo ve kendinden daha emin adımlarla yürüyo geleceğe doğru... Büyüdükçe daha bi benzetiyorum kendimi sana anne. Bana değiştiremeyeceklerimi kabullenmemi, içim kan ağlasa da gülmeyi öğretiyosun. Her ne kadar gülüşünle saklasan da acılarını, ben hissediyorum yüreğimde senin de duygularını. Çünkü ben aynı sana benziyorum anne...

ÇOK GÜZEL BİY YAZI YAAAA......