sensizlik

[STAR]

Kanadı kırılmış,zemheri ayazında kalmış,yuvasız bir serçe gibiydi gönlüm.Barınabilecek bir dal aramaktan yorgun,hayatın savurmaları eşliğinde biçareyken en son umut olarak SENİ bilmiş,sana gelmiştm.Bu gelişimde sadece umut değildi yoldaşım.Herşeyim bellemiştim seni.Yeniden canlanmıştım sanki,hayat bulmuştum senle...
Bi an sadece bi an yüreğine katmıştın yüreğimi.Bu bile yetmişti zavallı gönlüme.Sonsuza kadar bıkmadan taşıyacağı kocaman bir sevda bıraktığın,yaşattığın avuç içi kadar mutlulukla koca bir ömür tüketecek olan gönlüme....

Sen gittin,gitmeliydin de zaten.Ama o serçe misali titrek kırılgan gönlümden sevdanı da yanına alıp gidemedin.O benle kaldı yokluğunda yalnızlığıma ortak dertlerime sırdaştı.Sensiz geçen her gece yudum yudum hayalini içerken ben ve sürekli aynı nakaratı mırıldanırken o hep yanımdaydı;


Kısmet değilmiş mutluluk
Unutmaya çalışırım
Bir sevenim olur elbet
Sevmesem de alışırım...

Ama ne unutmaya çalıştım ne de alışmaya.Teninden başka ten değsin istemedim tenime,kokundan başka koku duymayı...

Seni Seviyorum Bebeğim fısıltılarının çınlamaları kulaklarımdan hiç silinmesin istedim.

Gözlerimi senle açtığım hayat senle bitecek buna YEMİN ETTİM....

[STAR]

Nefret ediyorum artık ;her şeyden,herkesten,hayattan,aşktan bile
Bilirsin halbuki ben aşka aşıktım. Umudumdu ‘’O’’.Anlamıydı hayatımın. Bazen hüzünlerimin gözyaşıydı ama en çok tebessümüm kahkahamdı....

..... Yalnız kalmak istiyorum. Bir başıma herkesden,her şeyden uzak Belki en yücede sönük bi yıldız beldi bi okyanusun engininde ama yalnız...

Kimse olmasın yanımda sen bile. Yalan aşkını da istemiyorum yüreğimde benimle beraber gelmesin o.Yalnızlığımı da kirletmesin bedenimi ve ruhumu kirlettiği gibi.


Korkmak istiyorum ama senin sevdanın getireceği felaketten değil,ellerinin bedenimde gezinişini unutmaktan değil,Bu kadar iyi bi yüreğe sahip oluşumdan korkmak istiyorum.

Yalnız kalmak istiyorum....

Çaresiz kalmak istiyorum. Tutunacak dalım olmasın varsın kırılan dallar daha çok acıttı canımı. Hayal kurmakta istemiyorum. Bi şeyleri beklemekten de nefret ediyorum artık.



Sen de GİT! Beni kör bir kuyuya bırak da GİT!Karşıma hep kötü şanslar çıkaran kaderim beni oradan çıkaramasın hiç. Şansın her türlüsünden de nefret ediyorum.....

Nefret ediyorum senden; Altında azılı bi katilin korkunç çığlıkları yatan sahte gülüşünden de
Beni doğurduğu için annemden de
Çiçeklerden,böceklerden de
Hayattan nefret ediyorum....
Ölmek istiyorum belki ?..Belki yalnız bıraktı diye kızdığım enişteme gitmek istiyorum. O yaşadığım korkunç sevdaların acılarını onun yanında yok etmek istiyorum belki...

[STAR]

Mavi değildir ya denizler, sen de güzel değildin aslında, alacalıda değil ama sade hiç değil. Bir ağacın dalları gibiydin, yapraklarından göremediğim.

Bense bıçak gibiydim, kör de değildim aslında, sapımı hiç kesemedim. Sana bilendim, ya hep engelledim kendimi, ya cesaret edemedim.

Gaddar değildi hiç hayat, ne fırsatlar teptim. Feleğe hiç küfretmedim, kadere inancım arttı, zamana küsemedim.

Talihsizdi aşklarım, ki hiç birinde güneşi göremedim. Hep sığ sulardan yukarı baktım ama kulaç atmadım hiç yukarı doğru yüzemedim.

Zaman zaman yakındı ölüm, kendi kendime işkillendim, niyetlendim; saçma buldum hep sonunda, bir kez olsun denemedim.

Seni bulduğumda, ki ben hep senin beni bulduğunu düşündüm, henüz çocuktum ve seni tam anlamıyla sevemedim.

Şimdi yaşıyor muyum sanıyorsun, doğan günleri kendimce batırıyorum. Ne bugün ne yarın, ne sana ne bana daha parlak doğacak. Kalktım oturduğum yerden gidiyorum. Sensiz bugün de akşam olmayacak. Şimdi ağlıyor muyum sanıyorsun, tüm yaşlarımı dün dolaba kaldırdım. Saksılara ektim yalnızlığımı, kağıtlara akıttım acılarımı, tedavi ettirmekten sıkıldım kapanmayan yaralarımı. Şimdi gidiyor muyum sanıyorsun, geri döneceğimi sen de biliyorsun, kaç kere Harakiri yaptı gururum, ne senle ne sensiz hiç olmadı huzurum. Tek umudumu terkedilmiş, unutulmaya yüz tutmuş şehirlerde bulurum. Şimdi ayrıldık mı sanıyorsun, sen çoktan unuttun belki ben alışmaya çalışıyorum…

[STAR]

Nasıl da severdim imkansız olmasan! Kulaklarına güller takardım, baharı getirirdim dünyaya. Ela gözlerinle ağlardım, kokunun rengini işitirdim sana her yanışımda. Bir kerelerim olurdu senden, son defalarımı çöpe atardım. Sana demlerdim şiirlerimi, gece yarısı senle uyanır, sabahları senli rüyalara yatardım. Sana doyasıya bakardım, bu kadar güzel olmasan. Ruhunu okşardım ellerimle, sana hayallerimden gemiler, uçaklar yapardım. Bugün dağa çıkardı gönlüm, yarın seni alırdı yanına. Tüm sözlerimi kurban ederdim yoluna, kanını alnına sürerdim. Gözlerimle konuşur, dilimle ağlamazdım. Kıyamazdım.

Nasıl da üzerdin belki beni, içip içip kanardım sana. Her bir üzgün tanemden şarap yapar yudum yudum içerdim. Senli sarhoşluklara dalardım. Sen mutlu ol diye salıncaklar kurardım, en yükseklere. Gökyüzünü maviye boyardım, bulutlarla adını yazardım. Kuşlara şarkılar öğretirdim, kışına yazı giydirirdim. Senle başlayıp, senle biterdim. Hayata sövmez, kaderle dost olurdum. Çatlakları iyileşirdi ruhumun, sen de beni severdin inan. Yapraklarımda dolaşırdın, serin rüzgarlarım olurdun, her gün eser dururdun garipliğimde. Hafif bir yağmur olurdun serinliğimde, damla damla, çisil çisil nem verirdin cömertliğinle. Kıyamazdın.

Nasıl da tiryakin olurdu tenim tutuklu olmasam! Yitirilmiş hafızamda, hissi yaşayarak ölürdüm. Mahsun bakışlarla çizerdim hüznün atışlarını. Zaman akamaz, sinir olurdu bize. Yıldızlar bizden alırlardı yansıttıkları ışığı. Yüzüne ben sürerdim, yüzüme sen. Her aynaya bakışımda yanımda busen. Çiçek olur sen açardım. Bir yelken açardım ela denizlerine. Saatim seni çalardı, hırsız tenin benimi. Bir sevda ikindisinde hayallerimle çoşardım, şuan olduğu gibi.

Ama biliyorum acı verse de, seni sevemem. Seni sevmek gülü dalından koparmaya benzer. Hem sen solarsın, hem acır yüreğim. Düşlerim ölür, düşsüz bir ben kalır sevenlerime. Su gibi ağır ağır süzülürsün yüzümde. Bende başlar, çok uzakta bitersin. Bense, elimde resmin, dilimde ismin, uzakları gözlerim. Ben ağlamayı sürdürmeden sen en iyisi benim uzaklarıma götür mutluluğu, ben uzaklarda da olsa bir mutluluğun var olduğunu bileyim yeter. Sen en iyisi git, git o mutluluğu öldürmeden! Sen en iyisi git, ben senin mutlu yaşadığını düşüneyim yeter! Benim yüzümü güldürmeden…

[STAR]

Hafif rüzgarlı bir sonbahar günüydü.Bense ayrılığın verdiği hüzün ile kendimi dışarı vurmuş , seninle hep gittiğimiz parkta şöyle bir gezinmek , eski günleri anmak istemiştim. Önüme bakarak yürüdüğüm yolda yerdeki kurumuş sonbahar yapraklarına tekme ata ata ilerlerken birden karşıma hep başucunda oturduğumuz su kuyusu çıkıverdi.Kuyunun ağızına kazıdığımız ismimizin baş harflerini tekrar üzerinden kazıyarak geçerken durgun suyun İçine bakıp daldım uzaklara.Hafif rüzgarla dalgalanan suda geçirdiğimiz eski günleri izliyordum sanki. Birden bire senin silüetin beliriverdi durgun suda.Tıpkı ilk günkü gibi gülümsüyordun.Bende de ufak bi tebessüm oldu seni görünce.Seni Seviyorum diye haykırdım , o dar ve dipsiz kuyuda.Fakat sesim yankılandığı halde bir türlü ulaşmıyordu sana.Ne olduysa o an da oldu.Birden kendimi kaybettim , ayrılığın verdiği o üzüntü ve sınır tanımaz bilinçsiz duyguyla üşümeye başladım.Sağa sola çarparak hızla düşüyordum.O kadar hızlı ilerliyordum ki yaşadıklarımız bir an da gözlerimin önünden geçiverdi.Ve saniyeler geçtikçe etraf kararmaya ve soğumaya başlıyordu.Dibe yaklaştıkça o masum yüzün yavaş yavaş silinmeye başlamıştı.Ne olduğunu anlamaya çalışıyordum ama şuurum yerinde değildi.Ben yaklaştıkça sen uzaklaştın , ben yaklaştıkça sen uzaklaştın. Birden gözlerim karardı , üşümem yok oldu , ne olduğunu hatırlamıyordum .
Sırf seni yeniden kazanabilmek , sana ulaşabilmek , o güzel yüzüne bir kez daha dokunabilmek uğruna hayatımı kaybettim.
Seni ölesiye seviyorum , uğurunda ölürüm diyordum ya hani ,
Sen gittin ben çoktan öldüm biriciğim

[STAR]

Gelen gideni aratır derlerdi demekki doğruymuş..Şimdi sende, bende başka hayatlardayız...
Senin hayatında başka tenler başka kokular..Sahi koydunmu benim yerime birini..
Unuttunmu beni?Ben kızma ama gidişinden çok zaman geçti..Hayatıma yeni
birileri girdi çıktı..Kızma diyorum da hani beni başkalarıyla paylaşamazdın..
Sahi şimdi görsen için acımaz mı?Kimse tutmadı yerini biliyor musun?
Kimin kokusu, elleri senin gibi..Aradım ve her sen sandığım insana yaklaştım..
Onlar bana şaşkınlıkla bakarken ben onlarda seni aradım..
Bak senin için gene ağladım...

Bana aşkı öğretip yaşatan senmişsin!!Geri bakıyorum da yazık olmuş o duygularıma..
Şimdilerde sana öyle muhtacım ki.. Her yerde seni arıyor bu gözler...
Aynalarda bana bakan sensin...Rüyalarıma giren sen..Öyle masum öyle hasret dolu bakıyorsun ki..Ben o gözlere yeniden aşık oluyorum..Bilirsin verirdim onlar için canımı.Onlar
sevgi ve aşk kokardı..Yıldızları görürdüm içinde.. O kahve gözlerinde..Öyle içime işlemişsin ki çıkmıyorsun, çıkartamıyorum...

Sevdim dedim olmadı, yandım dedim olmadı, öldüm dedim olmadı..
Kaybettim seni..Belkide suç bendeydi..Ne farkeder şimdi suçu aramak..
Sonuçta ben yenildim..Şimdi uzak ve yasaksın bana...
Ama şunu unutma,
Kalbim kalbine, Gözlerim gözlerine aç ve susuz......

[STAR]

Öyle bir hayat yaşıyorum ki , cenneti de gördüm cehennemi de
Öyle bir hayat yaşadım ki ,tutkuyu da gördüm , pes etmeyi de...
Bazıları seyrederken hayatı en önden , kendimi bir sahne buldum oynadım...
Öyle bir rol vermişler ki , okudum okudum anlamadım.
Kendi kendime konuştum
bazen evimde , hem kızdım
hem güldüm halime ...
Sonra dedim ki ,’ söz ver kendine’

Denizleri seviyorsan , dalgaları da seveceksin
Sevilmek istiyorsan , önce sevmeyi bileceksin
Uçmayı seviyorsan düşmeyi de bileceksin
Korkarak yaşıyorsan hayatı sadece seyredersin

Öyle bir hayat yaşadım ki , son yolculukları erken tanıdım ...
Öyle çok değerliymiş ki zaman , hep acele etmem bundandı;

[AyParCam]

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar
bırakılmasaydı eğer.

Dayanılması o kadar da zor değildir,
büyük ayrılıklar bile, en güzel yerde başlatılsaydı eğer.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer.

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
çalınan birinin kalbiyse eğer.

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,
insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.

Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,
kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.

Belirsizliğe yelken açardı iri gözler zamanla,
öylesine delice bakmasalardı eğer.

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı
belki de,
kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece
sohbetlerinin,
son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.

Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır
yaralamasaydı eğer.

Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,
beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.

Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,
tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer.

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,
yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.

O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,
son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.

Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,
her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.

Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,
dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.

Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,
namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.

Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,
dokunulası ipekten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.

Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,
sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.

Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,
kulağına okunacak biri olsaydı eğer.

İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir
ayrılık gizlendiğine
belki de, kartvizitinde "onca ayrılığın birinci
dereceden failidir"
denmeseydi eğer.

Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer.

Issızlığa teslim olmazdı sahiller,
kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle
avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.

Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.
Yalnız kalmaktan korkmuyorum da, ya canım ellerini
tutmak isterse...

Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu, kim
uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık
etmiş olmasalardı eğer!!

[STAR]

Öylesine sevdim ki seni, sevgimden korktun, bir yetimin, yeniden seven kollarla sarılması gibi. Bakışlarında anlamsız bir ürkeklik, bedeninde titreme.
Öylesine sevdim ki seni, yıkılmayan bir dağ gibi. Büyüklüğünde gizemli bir azamet taşıyan umman gibi. Durgunluğunda bir ayrı bir güzellik, coşkusunda ayrı. Öylesine sevdim ki seni.
Olmadığın yer çöl, olduğun yer vaha idi. Nefesin nefesim, bedenin bedenimdi.
Ben sendim, sen olmaktan mutluydum.
Sen neden anlamadın bilemedim.
Şimdi ben bir yetim çocuk oldum.
Kanadı kırık bir martıyım, olmadığın yerde yaşam bana ne gerek.
Hürriyetim alınsaydı elimden, sen olsaydın. Hürriyetimin bile bir anlamı yok sensiz
Olmadığın kadar içimde sen varsın artık.

[STAR]

Bugün biter mi bilmem... Yine yarın seninle doğup, sensiz mi batar günüm bilmem ki.
Yalnızlığım aleni. Sevgisizim!
Kıyafetlerim emanet durur oldu üzerimde, eriyorum göre göre gözlerim. Bu kez yalan söylemiyor aynalar, görüyorum. Seninle doyuruyorum karnımı belki de. Acıyor eşim dostum bakıp bakıp da halime, acıyorum.
Bilmem nasıl biter bugün. Halsizim...

Öleceğimden korkuyorum değmeden zavallı ellerim gül yüzüne, korkum aşar dağları da. Çekemem mi dersin kokunu içime. Hep ben değil miyim gördüğünde seni ağzı kulaklarına varan, yüreğinde bir kuş çırpınan. Kanatları canımı yakıyor bazen. Olmadığında sen, olmuyorum ben de.
Yalnızlığım aleni. Sevgisizim!
Ağlama diyorum gözlerime, Allah büyüktür. Bu kez kan damlıyor yüreğime. Yaşananlara sebep bulamayışımızın da kabahati bizde, yoksa hayatta sebepsiz ne var ki. Elbet bu da ödülsüz kalmayacak. Eşsin derken yüreğime, derdim oldun sonunda. Sığındığım Allahım sabrını da veriyor nasılsa.
Bugün bilmem nasıl biter. Halsizim...
Bu günlerde bilmem kaç kez gelip gidiyor elim telefona, tit tir. Kaç kez çevirip de kalıyorum son numarada bilmem ki. “Kendimi yalnız hissediyorum” dediğimde bana güldüğünü hatırla. Yalnızlığımı seninle paylaşmış olmam mıydı buna sebep, yoksa komik mi olmuştum gerçekten bilmiyorum, kızdım kendime. Geçmiş günkü mutluluğum gibi sebepsiz mi sandın bunu da yoksa.
Yalnızlığım aleni. Sevgisizim!
Yaptığım en güzel şeylerden biriyken yazmak, beceremez oldum bunu da, saçma sapanım. Kalemi her elime alışımda ismin dökülüyor kağıtlara, delinin bellediği gibi bellemiş gidiyorum. Ne büyük bir felakettir insanın kendini kandırması bilirim. Düşüncelere düşüp de olur olmaz, inandırması kendini, düşüncelerden düşmesi. Şükür ki biliyorum gerçekleri. Tek derdim, bunu hak etmeyişim.
Bilmem nasıl biter bugün. Halsizim...
“Sevenim var, sevdam var” derdi bir şair. Neler saklar kendi içinde bu ufacık dize anlamayan anlamaz. Sevenle sevdan aynı noktadaysa yok senden güzeli, güllük gülistanlık olur da her yer, her şey; sevenlerin dağ olsa da yoksa sevdan bitmişsin demektir, farkında olmasan da, öyle eksik. Yüreğe ortak, yaşamaya sebep sevda.
Yalnızlığım aleni. Sevgisizim!