SeRGeN
28-04-05, 14:55
Bazi duygular vardir anlatilamaz , anlasilir sadece. Sevenin sevdigini bilmesi kadar ; Sevilende anlar sevildigini. Sevgi her zaman belirli kelimelerle söylenmez. Çogu defa bir bakis yeter de artar bile... Yeryüzünde hiçbir kuvvet insanoglunu sevme hakkindan alikoyamaz. Sevmek çogu zaman var olmaktir . Sonunda bizi yok olmaya götürse bile . Ben simdi varim ve seni sevmek hakkimi kullaniyorum . Sen bile buna karsi koyamazsin . Sana gelinceye kadar sonu gelmez bir arayisti sevgilerim . Bir zaman baskalarinda aradim seni , baska yüzlerde , baska ellerde aradim . Aldandim , fakat birgün seni bulmak ümidini kaybetmedim . Nasil olsa gelecektin birgün . Ve iste geldinde ! Bana tatmadigim üzünleri tattirmaga , bilmedigim kederleri ögretmeye geldin . Acidan yana ne kalmissa yasamadigim hepsini bir bir sen yasatacaksin bana . Birgün yasamanin gereksizligini de senden ögrenecegim . Bu selin akisini hiçbirsey durduramaz artik . Ummadigim ve ummadigin bir anda çiktin karsima coskun irmaklar gibi , amaniz seller gibi geldin , mutlaka yikarak ve benden birçok seyleri beraberinde sürükleyerek gideceksin.Iste o zaman yokluklarin en dayanilmazi ile karsi karsiya kalacagim . Ergeç gideceksin ; beni anlayamadan , beni sevemeden gideceksin . Yalniz bir içkirikligi kalacak senden , tesellisiz bir hüzün kalacak . Yillardir aradigim sendin , ama sen gittikten sonra baskasini aramayacagim . Gelmeyecek bile olsan , ömrümün sonuna kadar arardim seni .Ama geldin bir kere; ister bilerek gelmis ol , ister bilmeden ... Geldin ya ! Simdi hersey güzel seninle . Yürümenin konusmanin , nefes almanin bir baska anlami var artik. Sen varsin ya her sey bambaska gözlerimde...
Herkesin içinde sabirli bir tohum gibi kendi kozasinda sakli duran bir ask yatar, birgün bir günes parlar, bir yagmur düser ve tohumun çatlayip çiçekler açtigini, ruhumuzun rengarenk bir agaç gibi rüzgarlarla dansettigini görürsünüz. Sonra ... O rüzgarlarla danseden çiçekler, bazen manasiz kaprislerle, yanlis anlamalarla, hoyrat firtinalarla örselenip, yeniden insan ruhuna dökülür ve bu kez acinin tohumlari olur askin çiçekleri. Zakkum yesili çiçekler halinde büyüyüp, içinizi yakip kavurur. Aska lanet eder, unutmaya çalisir, aciyi öldürebilmek için askida öldürmeye ugrasirsiniz. Ve "unuttukça bir seyler eksilir" sizden. Acidan kurtulabilmek için eksilmeye bile razi gelirsiniz (...) Zamanla, hayatin genis bir bahçe oldugunu, yalnizca sevincin yada yalnizca acinin çiçeklerini degil, kaçinilmaz olarak hepini birden içinde barindirdigini, çiçeklerin bir kismindan vazgeçmenin bahçenin bütününden vazgeçmek oldugunu anlar, bahçeyi bütünüyle seversiniz...
SEVMEK
“Delilerle sir boncugu dizebilmek,”
Sevmek;
Her çirkinlikte bile bir güzellik görebilmektir!..
* * *
Sevmek;
Köroglu’ nun kir atina binmek,
Sevmek;
Dünyaya kafa tutabilmektir!..
* * *
Sevmek;
Kah bulutlarin üzerinde gezinmek,
Sevmek;
Kah yeryüzünde sürünmektir!..
* * *
Sevmek;
“Yetti gayri” dememek,
Sevmek;
Yorulmak nedir?.. Usanmak nedir?..Bilmemektir!..
* * *
Sevmek;
Askin nârinda yanabilmek,
Sevmek;
Yandikça “insan” olundugunun farkina varabilmektir!..
* * *
Sevmek;
Gerektiginde nefsine “dur” diyebilmek,
Sevmek;
Her seyden önce gururunu yenebilmektir!..
* * *
Sevmek;
Her karara saygi gösterebilmek,
Sevmek;
Neden ne olursa olsun, kin beslememek, nefret etmemektir!..
* * *
Sevmek;
Incinsen de, kirilsan da asla küsmemek,
Sevmek;
Sanki hiçbir sey olmamisçasina, çarpip gittigin kapidan dönebilmektir!..
* * *
Sevmek;
Konusmadan anlasabilmek,
Sevmek;
Soguk kis gününde paylasabilmektir bir tek gocugu,
* * *
Sevmek;
Nefes alabilmek,
Velhasili sevmek;
Yasatabilmektir içindeki çocugu!..
Mümtaz Begen - 23.8.2001
Hayatimda ilk önce SEVMEYI ögrendim çünkü sevdikçe kendimi hisssettigimi ögrendim.
AFFETMENIN ne oldugunu anladim ve affetmenin aslinda yeni insanlar kazandirdigini gördüm.
Bir gün geçmisime baktigimda PISMANLIGIMDAN üzülmedigimi gördüm, bunlari ben yasadim çünkü.
Birisini HATIRLAMANIN aslinda ufak bir telefon görüsmesi kadar basit oldugunu biliyorum artik.
Aslinda BANA DEGER VEREN INSANLARIN çok yakinimda oldugunu fakat gözlerimin hep uzaklarda oldugunu anladim.
Birisini kirdiktan sonra ÖZÜR DILEMENIN aslinda beni ben yaptigini anladim.
SEN BENIM IÇIN ÖNEMLISIN kelimesinin verebilecek en büyük hediye oldugunu buldum.
Bir yerden sonra KELIMELERIN mana ifade etmedigini biliyorum.
Sahilde yürür ve düsünürken birinin de beni DÜSÜNDÜGÜ duygusu beni sevindiriyor.
MUTLU OLMANIN aslinda bir kedinin güzel bir anini yakalamak kadar basit oldugunu anladim.
KAÇIRDIGIM FIRSATLARIN aslinda bana yeni firsatlar yarattigini gördüm.
Yildizlarin benim için parladigini görmeyen gözlerim, gün geldi HAYATIMDAN KAYAN YILDIZLARIN gömüldügü maziyi unutmasi gerektigini anladim.
GÖZLERIN kelimelerden daha önemli oldugunu ve yalan söyleyemediklerini biliyorum.
Hayatimda YANIMDA GÖRMEK istediklerimi yanimda görecegim, çünkü onlarin bana deger verdiklerini biliyorum.
TELEFONUN 160 karakterine üzüntünün, mutlulugun, yikintinin sigdigini gördüm.
YASAMIN YASAMAYA DEGER OLDUGUNU VE ISTERSEM MUTLU OLACAGIMI ÖGRENDIM..
Herkesin içinde sabirli bir tohum gibi kendi kozasinda sakli duran bir ask yatar, birgün bir günes parlar, bir yagmur düser ve tohumun çatlayip çiçekler açtigini, ruhumuzun rengarenk bir agaç gibi rüzgarlarla dansettigini görürsünüz. Sonra ... O rüzgarlarla danseden çiçekler, bazen manasiz kaprislerle, yanlis anlamalarla, hoyrat firtinalarla örselenip, yeniden insan ruhuna dökülür ve bu kez acinin tohumlari olur askin çiçekleri. Zakkum yesili çiçekler halinde büyüyüp, içinizi yakip kavurur. Aska lanet eder, unutmaya çalisir, aciyi öldürebilmek için askida öldürmeye ugrasirsiniz. Ve "unuttukça bir seyler eksilir" sizden. Acidan kurtulabilmek için eksilmeye bile razi gelirsiniz (...) Zamanla, hayatin genis bir bahçe oldugunu, yalnizca sevincin yada yalnizca acinin çiçeklerini degil, kaçinilmaz olarak hepini birden içinde barindirdigini, çiçeklerin bir kismindan vazgeçmenin bahçenin bütününden vazgeçmek oldugunu anlar, bahçeyi bütünüyle seversiniz...
SEVMEK
“Delilerle sir boncugu dizebilmek,”
Sevmek;
Her çirkinlikte bile bir güzellik görebilmektir!..
* * *
Sevmek;
Köroglu’ nun kir atina binmek,
Sevmek;
Dünyaya kafa tutabilmektir!..
* * *
Sevmek;
Kah bulutlarin üzerinde gezinmek,
Sevmek;
Kah yeryüzünde sürünmektir!..
* * *
Sevmek;
“Yetti gayri” dememek,
Sevmek;
Yorulmak nedir?.. Usanmak nedir?..Bilmemektir!..
* * *
Sevmek;
Askin nârinda yanabilmek,
Sevmek;
Yandikça “insan” olundugunun farkina varabilmektir!..
* * *
Sevmek;
Gerektiginde nefsine “dur” diyebilmek,
Sevmek;
Her seyden önce gururunu yenebilmektir!..
* * *
Sevmek;
Her karara saygi gösterebilmek,
Sevmek;
Neden ne olursa olsun, kin beslememek, nefret etmemektir!..
* * *
Sevmek;
Incinsen de, kirilsan da asla küsmemek,
Sevmek;
Sanki hiçbir sey olmamisçasina, çarpip gittigin kapidan dönebilmektir!..
* * *
Sevmek;
Konusmadan anlasabilmek,
Sevmek;
Soguk kis gününde paylasabilmektir bir tek gocugu,
* * *
Sevmek;
Nefes alabilmek,
Velhasili sevmek;
Yasatabilmektir içindeki çocugu!..
Mümtaz Begen - 23.8.2001
Hayatimda ilk önce SEVMEYI ögrendim çünkü sevdikçe kendimi hisssettigimi ögrendim.
AFFETMENIN ne oldugunu anladim ve affetmenin aslinda yeni insanlar kazandirdigini gördüm.
Bir gün geçmisime baktigimda PISMANLIGIMDAN üzülmedigimi gördüm, bunlari ben yasadim çünkü.
Birisini HATIRLAMANIN aslinda ufak bir telefon görüsmesi kadar basit oldugunu biliyorum artik.
Aslinda BANA DEGER VEREN INSANLARIN çok yakinimda oldugunu fakat gözlerimin hep uzaklarda oldugunu anladim.
Birisini kirdiktan sonra ÖZÜR DILEMENIN aslinda beni ben yaptigini anladim.
SEN BENIM IÇIN ÖNEMLISIN kelimesinin verebilecek en büyük hediye oldugunu buldum.
Bir yerden sonra KELIMELERIN mana ifade etmedigini biliyorum.
Sahilde yürür ve düsünürken birinin de beni DÜSÜNDÜGÜ duygusu beni sevindiriyor.
MUTLU OLMANIN aslinda bir kedinin güzel bir anini yakalamak kadar basit oldugunu anladim.
KAÇIRDIGIM FIRSATLARIN aslinda bana yeni firsatlar yarattigini gördüm.
Yildizlarin benim için parladigini görmeyen gözlerim, gün geldi HAYATIMDAN KAYAN YILDIZLARIN gömüldügü maziyi unutmasi gerektigini anladim.
GÖZLERIN kelimelerden daha önemli oldugunu ve yalan söyleyemediklerini biliyorum.
Hayatimda YANIMDA GÖRMEK istediklerimi yanimda görecegim, çünkü onlarin bana deger verdiklerini biliyorum.
TELEFONUN 160 karakterine üzüntünün, mutlulugun, yikintinin sigdigini gördüm.
YASAMIN YASAMAYA DEGER OLDUGUNU VE ISTERSEM MUTLU OLACAGIMI ÖGRENDIM..